Mijn reis, mijn geloof, mijn hijab

0

Daar liep ik dan. In een nieuw land met een andere cultuur. Ik hoorde vaak van andere mensen dat het een van hun wensen is om hier een keer te zijn. Terwijl ik hier loop voel ik de wind langs mij heen gaan en schijnt de zon boven mijn hoofd. Gezamenlijk gaan we de hoek om en daar zie ik het staan, uw haram. Een onbeschrijflijk gevoel. Ik begrijp zelf ook niet wat ik voel, maar de tranen komen vanzelf. Stap voor stap kom ik dichterbij, niet wetend wat deze ontmoeting mij zal brengen.

Ik kende de verhalen over uw ‘ashura’, maar hier voel ik de pijn pas voor het eerst. Altijd zie ik mensen van over heel de wereld voor u rouwen. Ze noemden dit ishq-e-Hussaini. Nu voel ik pas wat ze bedoelen. Het doet mij pijn dat ik hier nu pas achter kom. Met lege handen ben ik naar u toegekomen, maar wat u mij heeft gegeven is onbetaalbaar.

Reizend door uw land, doorlopen we een stukje van de geschiedenis. Ziarat na ziarat, verhaal na verhaal. Mijn islam, ik heb nooit beseft hoe mooi je eigenlijk bent. Gebonden in mijn dagelijkse bezigheden, heb ik je helemaal verwaarloost. Daar staan we dan bij een volgend ziarat. Tranen komen weer terug. Dit keer weet ik wel waarom. Ik beseft nu pas hoe onwetend ik ben. De afgelopen jaren heb ik niet mijn geloof, maar juist mijzelf verwaarloost.

Afbeeldingsresultaat voor imam hussain hijab imam ali

Mijn hijab durfde ik nooit te dragen, want dan symboliseerde ik mij als een moslima en zouden niet-moslims bevooroordeeld over mij zijn. Ik wilde mijn geloof niet met een hoofddoek tonen, maar met goede daden. Het is niet dat ik geen hijab wilde dragen, maar ik had niet genoeg kracht om over mijn angst heen te komen over de mening van de niet-moslims. Maar na deze reis en de mensen om mij heen, heb ik mijn kracht kunnen vinden. Ik heb mijzelf eindelijk kunnen vinden. Mijn islam, ik kan niet dankbaarder zijn dan dat ik jou heb in mijn leven. Mijn hijab, ik ken nu pas je waarde en nu draag ik je met trots. Je bent als een kroon op mijn hoofd.

Mijn reis je hebt mijn ogen geopend. Zoveel dingen dat ik nog wil weten en leren. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Wel weet ik dat ik nog een heel weg te gaan heb, om mijn verwaarloosde kennis bij te spijkeren, maar ik voel dat met elke stap dat ik richting mijn geloof zet, de stappen erna vergemakkelijken.

Share.

About Author

Comments are closed.