De eenzame mens

0

De eenzame mens

Een deels aangepaste versie van een presentatie gegeven door Ali Naimi. Getracht is om volledige zinnen te construeren uit de gesproken woorden tijdens de presentatie.

 

Spiritualiteit, religie en kunst: De eenzame mens    

In essentie is de mens eenzaam en alleen. In verhalen van mensen door de geschiedenis heen, wordt ons verteld dat de kleur van de mens eenzaamheid is omdat het de uitdrukking van liefde is. Wanneer liefde iemand vastpakt, stevig vasthoudt, ziet deze persoon niets anders meer. Hij wil niks meer behalve de bron van dat liefde. Als gevolg, wanneer die liefde er niet is, voelt hij zich alleen.
De mens, zijn gezicht is altijd bedekt met een scheut verdriet. Afkomstig van de beseffing dat hij meer is en meer kan zijn dan datgene wat er bestaat en het feit dat hetgene dat ‘is’ niet genoeg voor hem is.

Vasten, is een van de manieren om door die liefde te worden gegrepen, om die beseffing dat hij meer is, waar te maken.

 

Wat is vasten. Een kort overzicht

Adam en Eva werden opgedragen om van alles te eten, behalve van een bepaalde boom. Dit wordt gezien als de eerste vast.
De Imam zegt, honger is voedsel voor de ziel en vasten is de ziel die het lichaam vertelt: ik ben de baas, wees nederig!
Het punt van vasten is niet zozeer het niet eten van voedsel, maar het niet willen van voedsel. Psychologische bevindingen tonen aan dat mensen die iets niet willen het beter los kunnen laten ten opzichte van mensen die iets niet mogen. Dit niet willen ‘attitude’ leidt tot een eigenschap; het gemakkelijk kunnen loslaten. Je focus is op de natuurlijke wereld, je richt je af van het gewone, de materiele wereld van verlangens, lust en ego.

De natuurlijke vraag is dan: waarom alleen in deze maand afzien van lust, woede, andere verlangens en het slechte achterwege laten? En, wat heeft vasten ermee te maken dat het zo gepaard gaat? Wat effect heeft het combineren van deze twee?

Psychologische conditionering-vasten maakt het brein vatbaar om los te laten/aan te nemen.
Net als het ontbreken van slaap, is vasten een bewezen techniek dat het brein extra vatbaar maakt voor psychologische conditionering. Maar, je kunt het ook op een andere manier gebruiken. Wat in deze maand gebeurt tijdens het vasten, dus wanneer je brein zich snel aanpast en makkelijk laat conditioneren, is dat je lust, woede en andere verlangens opgeeft. Juist nu, zal dit meer effect hebben.

Wat gebeurt er dan op spiritueel vlak?

Des te meer een persoon ‘mens’ wordt, des te graager hij alleen wil zijn en de maatschappij wil ontwijken, omdat zo’n maatschappij vaak niet is waar hij naar opzoek is. Als gevolg voelt deze persoon zich alleen en lijdt verdriet, maar niet door zijn eigen pijn, maar de pijn en stagnatie van zijn maatschappij. Hij is daarom genoodzaakt afstand te nemen. Laten we Nahjul Balagha openslaan.

Imam zegt, hun lichamen zijn tussen de mensen, maar hun zielen zijn ergens anders.
Ze verwelkomen stilte over spraak, omdat het ze beter beschrijft.
Ze verbergen het goede in zich en verhullen het goede dat ze aangedaan wordt.
Hun spraak is simpel, kleren zijn bescheiden en hun manier van lopen is nederig.
De wereld had het op ze gericht, maar zij hadden zich ervan afgericht.
De wereld nam ze gevangen, maar ze wisten te ontsnappen.

De eigenaardigheid van hen is dat ze vastberaden zijn in religie, dat ze geloof met overtuiging bezitten, een begeerte hebben naar kennis, zich wijdden in aanbidding, dankbaar zijn als ze honger lijden, geduld in moeilijke tijden en haat tegen gierigheid. Hun hopen zijn simpel, hun tekortkomingen weinig, hun harten vrezend, hun ziel tevreden, hun maaltijden klein en simpel, hun verlangens dood en hun woede onderdrukt.

Waarom beschrijft stilte ze beter dan spraak? Verdriet is een essentiele eigenschap van mensen en het biedt ons een sleutel om de reden te begrijpen achter sommigen’s waardering van de herfst, stilte en zonsondergang. Omdat de diepe harten en zielen zich zo dichter tot het einde van de wereld bevinden. En des te dichter zij zich tot het einde bevinden, des te dichter zij komen tot degene die geen Einde kent. En des te meer hij zich realiseert dat dit huis op aarde niet van de mens is. Des me meer hij zich realiseert dat hij een vreemde is.

De verschillende religies wijzen naar een gezamenlijke basis waaruit ze zijn ontstaan. Dit is realisatie dat dit huis niet het huis van de mens is. De mens, die dit beseft, is in verdriet en is ongerust want hij is een vreemde. Deze ongerustheid heeft zichzelf uitgedrukt in religie, spiritualiteit, (irfan) en kunst.

Religie is de worsteling van de mens die vervuild is met ‘bestaan’ om zich te zuiveren en naar zijn oorsprong terug te keren (God) vanuit de aarde en om heiligheid te geven aan de natuur en het leven.

Irfan, of mystiek is de manifestatie van de angst die in nature in de mens zit die als een valk opgesloten zit in een kooi en zich tegen de muren aangooit en moe wordt van het vliegen. Omdat hij zo graag terug wil naar zijn eigen land, en niet kan wachten om erheen te gaan.

Kunst is de uitdrukking van een ziel die niet tevreden is met datgene wat is en vindt dat de wereld koud, lelijk en kleurloos is. Kunst is ook de uidrukking van de creatieve instinct van de mens, voortkoment uit God’s creativiteit. Dit staat hem toe het werk van God op aarde te kopieren en streven naar het maken van datgene wat niet bestaat, maar hoort te bestaan. Kunst is een manier om de thuis van de mens naar de aarde te brengen, om Paradijs op Aarde te maken.

De persoon van religie, de ‘Aref en de kunstenaar hebben een gelijkwaardige ervaring: de vervreemding in deze wereld. Maar de kunstenaar heeft geen weet van de thuis, behalve misschien een vage herinnering. Daarom probeert hij zich aan te passen aan deze wereld door het meer leven en schoonheid te geven, uitgedrukt in zijn kunst.
De kunstenaar weet dat er iets mist, maar hij weet niet precies wat. Hij zoekt zijn toevlucht tot muziek, beeldhouwen, schilderingen om zijn gedachtes en emoties van zijn thuis terug te kunnen halen, maar hij faalt. Kunst is slechts een raampje waardoor de kunstenaar buiten de scene van vrijheid kan bezichtigen.

Maar religie en mystiek zijn daarentegen deuren die de vreemdeling de mogelijkheid geven om het gesloten te openen, want de Quran, het enige op aarde dat het thuis van de mens beschrijft en een gedetailleerde beschrijving geeft hoe het was en hoe het zal zijn, zal, en in het bijzonder tijdens deze maand, de gevoelens van de eenzame, verdrietige mens die een verlangen heeft om zichzelf te scheiden van het materiele kan beantwoorden.

Dus.

De mens, zijn gezicht is altijd bedekt met een scheut verdriet. Afkomstig van de beseffing dat hij meer is en meer kan zijn dan datgene wat er bestaat en het feit dat hetgene dat ‘is’ niet genoeg voor hem is.
Vasten, het goede doen, Quran lezen, is een van de manieren om te beseffen dat we meer zijn. En wanneer Het Boek zegt, la’allaqum tattaqoen, tattaqoen betekent het besef dat zijn God overal is en hem niet alleen heeft gelaten en het besef dat hij meer is dan hij denkt te zijn want de Almachtige heeft inderdaad gezegd, ik heb in hem uit Mijn ziel geblazen, nafagto, fihe mir ruhi.


Geschreven door: Ali Naimi

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.