Reisverslag: In de voetsporen van Imam Reza (as)

0

Reisverslag A4i “In de voetsporen van Imam Reza (as)” | 19.12.2013 – 02.01.2014

 

In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle.

 

foto1

Al sinds de nazomer 2013 was de publiciteit voor de reis goed verspreid op Facebook. De informatieavond op 23 november was een goed opwarmertje en het enthousiasme nam sindsdien zienderogen toe.

Dan, na weken van uitzien en aftellen, brak het moment bijna aan. Echter eerst nog de stress rondom voorbereiding
te lijf gaan en dan is de focus scherp genoeg voor maar één ding. Een enerverende, onvergetelijke reis met een divers gezelschap van 51 man naar de heilige plekken in het Islamitisch Republiek Iran!

 

Dag 1, vertrek uit Nederland. Donderdag 19 december 2013

foto2

De wekkers werden vroeg gezet, want afspraak is afspraak: 10.00 uur verzamelen in vertrekhal 3 te Schiphol.
Sommigen kwamen van ver: Duitsland, Noord-Frankrijk. Een enkeling zelfs uit Noorwegen.

Hoe ver de afstand ook moge geweest zijn, de broeders en zusters hadden allemaal één doel: een nieuwe reiservaring opdoen en de ziyarah naar de tombes van de Heiligen.

Drie uur van tevoren verzamelen in Schiphol, aangezien onze vlucht om 13.00 uur zou vertrekken.
Na de gebruikelijke gang van zaken van inchecken en paspoortcontrole was er nog zo’n uur à anderhalf uur te gaan voor de vlucht.

 

 

 

foto3
Gelukkig was er nog tijd om te bidden voor de diehards na het aanbreken van het middaggebed.
En zoals dat gaat op Schiphol bid je dan in de “meditatieruimte” die deze internationale transit hub rijk is. Zónder aparte ruimtes voor mannen en vrouwen. Ach, er zijn 1 miljard mensen op de wereld anno 21e eeuw, maar aanpassen moeten we nog altijd. Alhamdiloullah werden de middaggebeden verricht en was het weer hollen naar de gate, waar ons een vertraging wachtte van om en nabij een uur. Nadat we eindelijk het vliegtuig in mochten en we wederom te maken hadden met enige vertraging steeg het vliegtuig eindelijk op. Onder het wakend Alziend Oog van Allah natuurlijk.

 

 

 

foto4

Na een vlucht van zo’n bijna vijfenhalf uur kwamen we omstreeks na 23.00 uur lokale tijd aan in Teheran (Imam Khomeini International Airport). Na de langdurende paspoortcontrole kreeg iedereen zijn naamkaart met koord, zodat ieder zichtbaar was als behorende bij de A4i reisgroep. Na het ophalen van de koffers kregen we een warme ontvangst in de aankomsthal van sheikh Ghaybi van de Internationale Universiteit Al Mustafa, die ons bloemen uitdeelde.

 

 

Eenmaal buiten was het eerste contact met het land de Iraanse winterkou en stapten we de bus in die ons naar Qom zou brengen. De anderhalf uur busreis werd ondanks de vermoeidheid goed doorstaan door overvloedige salawat en lofzang van de Kosovaarse Shia broeders die meereisden.

Eenmaal aangekomen in Qom bij het hotel maakte de vermoeidheid plaats voor vreugde. Vanuit het hotel Khorshid hadden we een prachtig uitzicht op de koepel van het mausoleum van Fatima Masooma (a.s.), de zus van Imam al Reza (a.s.). Minder aangenaam was de kou in Qom die scherper was dan in Teheran. Dat zou de pret echter niet bederven de komende vijf dagen.

Nadat de kamersleutels werden verdeel onder groepen (tweetallen, drietallen, viertallen), was het een kwestie van kamer opzoeken, de veel te hoge verwarming lager zetten en of uitzetten en tot slot gauw het bedje in.

foto47

Dag 2, eerste dag in Qom: Vrijdag 20 december 2013

 

De eerste dag in Qom. Uitslapen zat er niet in want we moesten vroeg uit de veren. Ontbijten en om 09.00 uur verzamelen in de restaurant voor een informatiebijeenkomst door onze enige echte reisleider Dhr. Mehrzad. Gedurende de reis zouden we lezingen bijwonen van Al Mustafa

International University (MIU.ac.ir). Een befaamde internationale universiteit in Iran met zowel een theologisch als een academisch curriculum. In dat licht spraken Sheikh dr. Riza’ie alsmede een begeleider, beiden verbonden aan de MIU, een welkomstwoord uit. Sheikh dr. Riza’ie was een joviale Sheikh met de typische levenshouding die je vaker tegenkomt in Iran bij de geestelijke en politieke klasse: relaxed, glunderend en zorgeloos overkomend en negen van de tien keer een glimlach op het gezicht.

Aangezien het vandaag vrijdag was en we gezegend waren met salaat al- Jum’a gingen we rond de klok van twaalf richting de tombe(haram) op een paar minuten loopafstand van het hotel.

Via een speciale ingang voor VIP-gasten konden we soepel het moskeegedeelte in van de haram. Na de vrijdagspreek baden we onze eerste vrijdaggebed in Iran. De vrijdagaccu was weer goeddeels opgeladen ondanks het slaaptekort, de rest werd aangevuld met het middageten in het hotel. Na het middageten stond er een bijzonder bezoek op het programma. Namelijk een bezoek aan de Jamkaran moskee net buiten Qom. Deze moskee is gebouwd op instigatie van Imam al Mahdi (ajf), nadat hij in een droom verscheen van een goedheilig moslim. (Lees het volledige verhaal hier). Bij het arriveren aan de poorten van Jamkaran moskeecomplex nodigde Sheikh dr. Riza’ie onze groep uit om deel te nemen aan de jaarlijkse mars van het heiligdom te Qom naar de Jamkaran Moskee tijdens de Arba’een (welke over twee dagen zou plaats vinden)  . Aangezien het een bijzondere ervaring is, was de bereidheid onder de broeders en zusters vrijwel unaniem.

foto5Bij het binnentreden van de Jamkaran moskee klonk net de azan voor het avondgebed. Na deze verricht te hebben  was het tijd voor iets bijzonders, twee speciale gebeden van twee raka’as tahiya lal masjid die je in de Jamkaran moskee moet bidden. Het kostte even tijd om deze te verrichten, maar het gevoel was niettemin bevredigend. De speciale gebeden werden voor het binnentreden van de moskee uitgelegd door Sheikh dr. Riza’ie. Eenmaal weer buiten in de kou moest natuurlijk het

centrale plein en voorkant van de moskee aanschouwd worden. Twee imposante lichtblauwe koepels geflankeerd door twee hoge minaretten. Aan de achterkant staat de wensput van Masjid Jamkaran. Na de terugkomst in het hotel was het aanschuiven in de eetzaal voor het avondeten. De rest van de avond was vrije tijd. Sommigen kozen ervoor om ziyarah te gaan verrichten, anderen kozen ervoor om vroeg te slapen voor de volgende drukke dag.

 

 

 

Dag 3, tweede dag in Qom:  Zaterdag 21 december 2013

De ochtend op dag drie was gereserveerd voor een lezing op Mustafa International University door Sheikh Dr. Abasi over “Mahdaviyyah” oftewel Imam Mahdi (ajf). Het aansluitende vraag en antwoord moment werd goed benut door sommige reisgenoten.

Na deze activiteit stapten we de minibussen in op naar de moskee om het middaggebed gezamenlijk te bidden. foto6Het was weer een verassing waar we zouden heengebracht worden. Deze keer hadden we de eer om in een afdeling in de hawza  in Iran  met de welbekende Ayatollah Sheikh Jawadi Amuli te bidden. Hierna gaf deze Sheikh een korte lezing over de schepping van de mens.

 

 

 

foto7Na het gebed gingen we terug naar het hotel voor het middageten.
Het programma voor de namiddag en avond beloofde voor zowel
nuttigheid als vermaak te dienen. De eerste stop met de minibussen
was de heuvel van profeet Khidr (a.s.) aan de grens van Qom.
Met de namiddagzon prijkend boven deze heilige stad was het
uitzicht over heel Qom schitterend te noemen. Op de top van deze
heuvel bevindt zich de maqam van hazrat Khidr.

 

 

 

Totdaar kwamen we echter niet, wij hielden het bij het grafmonument van de onbekende martelaren uit de Iran versus Irak oorlog. Deze martelaren werden op verscheidene plekken gevonden aan de grens van Qom, maar ze werden nooit geïdentificeerd. Als intermezzo na de uitleg van de gids konden we genieten van de melodieuze voordracht van de 99 Schone Namen van Allah door de groep van getalenteerde Afghaanse broeders uit Duitsland. Ondanks de koude wind klonk de toonvariatie van de Schone Namen meer dan aangenaam voor het oor. Leuk om te zien was dat ook buitenlandse toeristen hier komen, getuige het feit dat twee Italiaanse toeristen met hun Iraanse gids de plek kwamen bezoeken op het moment dat wij aanstalten maakten om de plek te verlaten.

De volgende stop rond de klok van 16.30 uur was het huis van Imam Ruhollah Khomeini (rah). Dit is het huis waarin Imam Khomeini woonde vóór de revolutie. In de tijd dat hij een geestelijke was in Qom. Het huis had een binnenplaats typisch voor karakteristieke Oosterse huizen met boompjes, struiken en een vijvertje. Verder heeft het huis een woongedeelte voor het hele gezin en een gedeelte dat dient voor zowel studievertrek als voor het ontvangen van gasten.

Nu was het tijd voor een bezoek aan Noor-Fatemah Zahra Institute,
het instituut van de geleerde dr. Mohammad Ali Faqihi,foto 8 de geleerde die in 2011, 2012 en 2013
Nederland en Duitsland had bezocht voor lezingen. Bij aankomst op de plek konden we gelijk
aanschuiven voor het gezamenlijk avondgebed. Hierna kregen we in een mooie
vergaderruimte onder het genot van een drankje en koekje een interessante lezing van
dr. al-Faqihi over kennis en leven. Na de lezing werd er een zeven minuten durend
emotioneel filmpje getoond over de verplaatsing over het land van de nieuwe tombe
van het mausoleum van Imam al Hussein (a.s.). Tijdens de hele route in Iran stonden
wenende mensen die een blik wierpen op de tombe. In slow motion werd het gevoel van
verdriet van de mensen in het filmpje nog sterker overgebracht op de aanwezigen.

 

 

Menigeen werden daarom tot tranen toe geroerd door dit prachtige filmpje. Na afloop was de kortstondige stilte in de zaal voelbaar. Dat is een soort filmpjedie je bij het eerste keer zien diep raakt als liefhebber van Imam al Hussein (a.s.). Het kon velen in de zaal in ieder geval niet langs hun koude kleren afglijden. Zó ontroerend is dat filmpje te omschrijven in die setting waarin het werd getoond, met de lichten uit. Na enkele minuten werd het vraag en antwoord moment voor het bekijken van het filmpje hervat, want naast emotie is kennis een gebod van Ahl al Bayt (a.s.) dat van onschatbare waarde is.

Nadat dr.Faqihi en zijn medewerkers vriendelijk werden bedankt voor hun ontvangst, begeleidde de geleerde ons hoogstpersoonlijk tot aan de poort. Dat is precies een mooi voorbeeld van de gedragscode van Ahl al Bayt (a.s.). Nooit schromen om gasten goed te ontvangen en uit te zwaaien. Veelbetekenend en nobel doch bescheiden. De waarde van goede manieren is verteld in de uitspraak van Imam al-Baqir (a.s.): ” De meest volmaakte gelovigen, in religieus opzicht, zijn diegenen met de beste manieren.”

Terug naar het hotel was het wachten op het avondeten. Uiteraard werden we ook verrast door een bezoekje van broeder Ebuzer die in Nederland woonde en actief was bij de “Ahlalbait Jongeren Organisatie” en nu in Qom aan de hawzah studeert om insha’Allah voor de Nederlandse jongeren in Nederland te kunnen prediken. Broeder Ebuzer liet met deze daad ook de Sunnah van onze profeet Mohammad(s) zien, hij bezocht ons persoonlijk in Hotel Korshid bij een zeer benutte kans.

foto 9Hierna stond er een vrijwillig bezoek aan het huis van de marja’a Ayatollah Sayyed Sadiq alShirazi(ha) op het programma. Op zo’n tien minuten loopafstand vertrok een groot gedeelte van het reisgezelschap verassend monter door de (winkel)straten van Qom op weg naar een nieuwe ervaring, met Ya Ali! Ya Ali! luidkeels schreeuwend op aansporing van de Kosovaar Hasan ibn Ali.

In het huis van Shirazi konden we na een Koranrecitatie van broeder Ehsan Mehrzad en het nuttigen van thee Ayatollah Sayed Sadiq al-Shirazi ontmoeten en met hem op de foto. Hierna gaf zijn zoon  een langdurende lezing over vreugde en verdriet in de ontvangstruimte met aan het eind een vraag en antwoord moment.  Als present kregen we een gift bag met een kleine Koran, een boek van alShirazi en een DVD. Eenmaal terug in het hotel was het een kwestie van snel naar bed gaan, want de volgende dag moesten we vroeg vertrekken voor een stedentrip naar Isfahan.

Dag 4, stedentrip naar Isfahan: Zondag 22 december 2013

 

foto10Op de vierde dag van de reis was het tijd voor een plezierreisje,
na twee volle dagen met lezingen en andere activiteiten.
Of schoon de planning was om om 06.00 uur te vertrekken,
werd het zeker een half uur later door verslapingen en ander ongemak.
Een ontbijtpakket werd aan iedereen uitgedeeld en de bus vertrok.

“Isfahan here we come!”

 

Na een busreis van zo’n drie uur kwamen we eindelijk aan in Isfahan. De buitenwijken wel te verstaan, waar we switchten van de grote bus naar drie kleinere bussen. Dit garandeert een snellere verplaatsing naar hartje Isfahan. Bestemming was de ‘Meidan Emam’ of het Plein van de Imam. De oorspronkelijke naam was Naghsh-e Jahan wat Ontwerp van de wereld betekent. Het plein is aangelegd door sjah Abbas I de Grote

tussen 1590 en 1595. Na de Iraanse Revolutie werd de naam veranderd naar de officiële naam van nu, die verwijst naar Ayatollah Khomeiny (rah). Het plein is 560 meter lang en 160 meter breed en daarmee heeft Isfahan de eer om het zesde grootste plein van de wereld te hebben.

Wij traden bij aankomst op het plein gelijk de Masjid-i-Sjah (Moskee van de Sjah, Koningsmoskee of Masjid-i-Imam) binnen voor het middaggebed. Een florissante moskee dat dateert van het tijdperk van de Safaviden dynastie (gebouwd in 1611).

De iwan, de façade van de moskee, is evenwijdig aan het plein Meidan Emam en wordt geflankeerd
door een dubbele galerij. Het ‘plafond’ van de iwan is opgebouwd uit muqarnas, foto48soort kraagsteen met een decoratieve functie die veel wordt gebruikt in de Islamitische en Perzische architectuur. De rest van de moskee ligt achter de iwan en staat onder een hoek van ongeveer 45 graden met het plein, in de richting van Mekka.  Na het gebed was het tijd voor een fotomoment en aansluitend een rondleiding met uitleg van de gids. Hierbij gingen we onder een hoge plafondconstructie staan waarbij we een demonstratie kregen van de ongelooflijke akoestiek van deze moskee. Broeder Mohammad Mehdi Mehrzad reciteerde erna een stuk van de azan om de proef op de som te nemen.
De akoestiek is zo ontworpen dat het geluidsgolven weerkaatst,
wat resulteert in de maximale distributie van geluid door de gehele ruimte.
Hoewel het gemakkelijk is om haast te denken dat het geluid is versterkt, is er van een geluidsversterker geen sprake. Slechts het magnifieke ontwerp van het plafond.

 

foto 12Na de tour gingen we de Koningsmoskee uit, de aangrenzende karakteristieke Isfahani bazaarsteeg in en zo opweg naar een traditionele Iraans restaurant.
Het restaurant bestond niet uit tafels, maar vierkante zitgedeeltes voor vijf à zes personen waar je gezellig in kleermakerszit op een Perzische tapijt vertoeft. Het binnengedeelte van het restaurant keek uit op het tuingedeelte. In het tuingedeelte kwam veel daglicht binnen door het glazen plafond en werd opgeleukt met het fonteintje. Weer een mooi typisch Oosters ontwerp, iets waar ons oog gespeend van is in het “moderne” Westen.

Na de middagmaaltijd genuttigd te hebben, gingen we weer over het plein naar een tweede moskee.

De Sheikh Lutfullahmoskee, met een fabuleus gedecoreerde koepel en weer een hoge galerij als ingang. Markant is dat deze moskee noch een minaret noch een binnenplaats heeft. Van binnen was het betoverende aan deze moskee het plafond. Het koepelplafond had draaiingen van groot naar steeds kleiner naar de top toe. Dit symboliseert dat de grootsheid van de mens en zijn leven steeds kleiner wordt, en uiteindelijk allemaal terugkomt of eindigt bij Allah, Malik-ul-Mulk (Eigenaar van al het Bezit).

foto13

Na het aanschouwen van deze moskee gingen we door de bazaar naar een plek waar een oude oliekaarsenfabriek stond, wat tegenwoordig een museum is. Na een kort bezoek hieraan gingen we weer via het plein de minibussen in voor een bezoek aan het Chehel Sotoun Paleis, oftewel veertig pilaren paleis. Hoewel deze officieel gesloten bleek te zijn bij onze aankomst, maakten ze toch een uitzondering voor onze groep na enig aandringen. Dit fraai paleis werd in de 17e eeuw gebouwd door Shah Abbas II en werd gebruikt om de gasten van de sjah te ontvangen bij feesten en recepties. Het paleis is gelegen in een Perzische tuin, aan de korte zijde van een rechthoekige vijver.

De naam betekent ‘Veertig Pilaren’ in het Perzisch en komt van de weerspiegeling in de vijver van de twintig slanke houten pilaren van de entree. De twintig echte pilaren en de twintig weerspiegelde geven het paleis haar naam. Binnen in het paleis konden we heel de verschillende schilderingen bekijken. Kort maar krachtig, maar niettemin bijzonder om gezien te hebben.

Na het zien van schitterende Perzische architectuur en cultuurgoed (opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst), kregen we vrije tijd om door de bazaars te struinen tot het avondgebed. Sommigen kochten artisanale souvenirs, anderen een Isfahaans ijslekkernij.

Het avondgebed in de Koningsmoskee was het slotstuk van ons bezoek aan Isfahan. We liepen terug naar de minibussen, die onderweg een tussenstop maakten bij de zoetwinkels voor Iraanse gaz (Perzische naam voor nougat, een lekkernij die je in Nederland ook vindt).

Hierna was het richting de grote bus, foto 14
waarna de terugreis begon naar Qom. 
Omstreeks 22.30 uur waren we terug in ons hotel. 
Vermoeid maar voldaan van een heerlijk dagje Isfahan.

 

 

 

 


Dag 5, maandag 23 december: Dag van Arba’een in Qom

foto15Na het opstaan stond ons een verassing te wachten vanuit de grote ramen van het hotel. De normale, qua sfeer, lauwe straten van Qom staan er vandaag anders bij. Het is de dag van Arba’een.

Dat betekent straten rondom de haram van Sayeda Masooma (a.s.) gevuld met processies die in volle glorie gaande waren. Processies met gepassioneerde gelovigen gehuld in het zwart, inclusief trompettisten en trommelaars die het ritme van de processie bepaalden. Net als in Karbala, en talloze andere steden op de wereld. Gefascineerd bekeken wij de taferelen buiten. Weinigen van ons die dit eerder op zo’n manier van nabij hebben gezien.

 

 

’s Ochtends hadden wij een lezing van Sheikh Riza’ie, verbonden aan MIU. Een geleerde op leeftijd die op zijn eigen tempo zijn ideeën en gedachten over het geloof uiteenzette. Onze wel eigen broeder Mohammad Mehdi Mehrzad trad wederom vakkundig op als vertaler Perzisch-Nederlands en vice versa (aghaye motarjem!).

foto16

Na het verrichten van het gezamenlijk middaggebed was dan het moment daar om de eerder gemaakte belofte van Sheikh dr. Razai’e in te lossen. Het moment om aan de mars van Arba’een te beginnen van Sayeda Ma’sooma Qum (a.s.) naar de Jamkaran moskee.

Met een gezelschap die er duidelijk zin in had vertrok de stoet, met de A4i banners vooraan en achteraan fier in de lucht gedragen. Gedurende de hele loop werden met veel passie latmiyas gereciteerd door de broeders Mehdi en Elias Mehrzad.

 

foto17Na een tocht van zo’n anderhalf uur (ca. zeven kilometer) kwamen we in de late namiddag aan op zo’n 300 meter van de Jamkaran moskee. Het oog van sommige broeders viel op een oude pick-up met een geluidssysteem op de laadruimte.  Na een goed woord van broeder Jawad konden we gebruik maken van het geluidssysteem. Terwijl op de achtergrond de ondergaande zon de Iraanse bergen prachtig beschijnt, laat broeder Mohammad Mehdi wederom uitmuntend zien uit welk hout zijn reciteertalent gesneden is.

Hordes nieuwsgierige Iranezen kwamen een glimp opvangen van het mooie tafereel. 

 

De setting was precies goed voor een fraai plaatje op de gevoelige plaat.
Daarna was het tijd om de bus in te stappen op naar het heiligdom van Sayeda Masooma (a.s.)
om het avondgebed en nogmaals de ziyarah te verrichten.

 

’s Avonds in het hotel hielden de jongens een gezamenlijk interactiemoment in de grote kamer van foto 18de vier ‘bad boys’ (Mahdi Mobayen, Badi, Hasib en Hasan) om het beeld dat ze hebben van de reis en Imam Reza (a.s.) van elkaar aan te horen, nu de reis naar Mashad nog maar één dag verwijderd is. Halverwege het gesprek arriveerde het fastfood eten.  Na het eten was er zoals in de ochtend wederom in de conferentiezaal van het hotel een lezing van Sheikh Barati, verbonden aan MIU. Sheikh Barati liet een goede indruk op de groep, want hij geeft blijk van zijn intellectuele en welingelichte visie over de situatie van moslims in het Westen. Bovendien was hij meertalig: Perzisch, Arabisch én Engels. De lezing van de geleerde ging over de universele aard van de islam. Deze houdt in dat de islam een geloof is van de ratio en vrede in alle toonaarden en aspecten. Daarom is hét een geloof van mensenrechten, zowel voor moslims als niet-moslims, vriend of vijand. Hij bespreekt in het licht hiervan hoe de rechten van vijanden werden gerespecteerd in tijd van Profeet. Aansluitend was er een geanimeerd vraag en antwoord moment tussen de jongeren en de Sheikh.

 

foto 19

De beruchte nacht van maandag 23 december op dinsdag 24 december, Nacht van Aanbidding en het Tarten van de Slaap

Morgenavond begint de treinreis naar Mashad. Hoewel rust enorm geboden is, besloten toch enkele diehard broeders om ’s nachts en gedurdende fajrgebed de laatste eerbetoon aan Sayeda Fatima al- Masooma (a.s.) te voldoen door de ziyara’s te verrichten. Seperaat gingen twee fanatieke groepen in volle glorie de nachtelijke straten van Qom op. De ene groep bestond uit Sajjad Alawy, Badi Bayat, Ali Afzali, Jawad Nasrat, Ali Naderpur en Ehsan Mehrzad.

De andere groep bestond uit Shiwan foto 20

Hussain Abbas Arkawazi, Aqil Al Musawi,

Elias Mehrzad, Sajjad Ahmadi, Mohammad Mehdi Mehrzad, Ali Hosseini en Haydar.

Geen kou die ze kon deren.

Zie ze daar lopen, onvermurwbaar op weg naar eeuwige roem bij Ahl al Bayt (a.s.). Althans, een poging daartoe. Ameen Ya Rab-al -Alemeen!

 

 

Na deze nachtelijke ziyara en eenmaal buiten was het tijd voor wat inkopen voor de lange treinreis. Broeder Aqil had een mooie mix genuttigd van eerst zoute noten, dan een alcoholvrij biertje en daarna een softijsje in de kou van Qum. Een gouden combinatie om enige slaap voorlopig op afstand te houden. En ja, wat was hij springlevend als een kikker, onze Irakeze nachtegaal!

Eenmaal terug in het hotel besloten enkele diehards op te blijven voor levendige gesprekken over koetjes en kalfjes. In de kamer van Hasib, Badi, Hasan, Mahdi Mobayen was het dan ook gieren en brullen tot het fajr gebed, terwijl Mahdi Mobayen zijn onverstoorbare winterslaap hield. Een beer kan er nog veel van leren!

Op de valreep van het aanbreken van fajr gebed was het weer strompelen naar het heilige mausoleum. Met illusoire onvermoeibaarheid. Voor het gezamenlijke fajrgebed zijn er reeksen. Heb je de eerste keer gemist, dan is er met een (onbekende) tijdsinterval een tweede reeks van fajr jama’a enz. Wij haalden de eerste reeks in ieder geval. Hierna was het weer strompelen richting de tombe voor de salat ziyarah en het lezen van de ziyarah. Hier eiste de vermoeidheid van de broeders echt zijn tol. Sajjad Ahmadi en Elias Mehrzad vielen regelrecht in een diepe slaap alszijne twee zatlappen, Ali Hosseini dompelde in slaap en werd dan met ontieglijk veel moeite weer ‘wakkertjes’. Het legendarische moment was het moment dat Haydar tegen Shiwan en Mohammad Mehdi het belang van dua bij de tombe uitlegde en daar uit het niets iets neerdaalde op Mehdi’s linkerschouder. Hey, da’s het hoofd van Elias! Geen dua die hem kan wakker maken, maar na veel moeite kon broeder Mehdi ze overeind helpen en terug meenemen naar hotel, terwijl Haydar en Shiwan achterbleven om surat Yasin af te lezen. Met een té slaperige koppie kon Elias met moeite overeind lopen. Als geniale oplossing bedacht Ali Hosseini dat een handvol koud wudhu water op zijn gezicht hem goed zal doen. Genoeg om voorlopig ‘wakkertjes’ het hotel te bereiken.

 

Dag 6: dinsdag 24 december, dag van de treinreis naar Mashad

 

Het beloofde voor sommigen vandaag een zware dag te worden door het slaapgebrek.

foto21Na ontbijt was het tijd om de koffers in één kamer te verzamelen voor de treinreis naar Mashad.

Maar eerst was het tijd voor de laatste lezing in de Mustafa International University in Qum. Daar kregen we algemene informatie over MUI, onder meer over het curriculum en haar activiteiten.  Na afloop was er de gelegenheid om het middaggebed te verrichten.

 

 

 

 

foto 22Het middageten kregen we aangeboden in de kantine van de universiteit. Hierna volgde een mooie eerbetuiging van de MUI voor onze groep. Een woord van dank werd er uitgesproken door de directeur voor Europese Zaken. Vervolgens kreeg eenieder op zijn beurt een gift bag met de Heilige Koran, een drie-in-één boek (Nahj-ul-Balagha, Sahif-ul-

Sajjadiya, Mafatih-ul-Jinan) en ander interessant leesmateriaal. Als afsluiting kregen we iets lekkers voor onderweg en werd een groepsfoto genomen.

 

 

 

Daarna de bus in direct van Qum naar Tehran (Railway Station). foto 23
Het was haasten naar het station en de file op de toegangsweg naar Tehran hielp niet mee.
De voorbijgang langs de maqam van Ayatollah Khomeini en een bezoekje aan een fabriek
waar ze tombe van de Askariain maakten was weer een goedmakertje.

 

 

 

 

 

 

In de bus verdeelt Dhr. Mehrzad de taken aan enkele broeders om het logistieke proces (uitstappen en verplaatsen van koffers) in goede banen te leiden. Vervolgens op het station was het echt haasten om nóg op tijd de trein te halen, maar dankzij de inspanningen van enkele ijverige broeders werden de vele koffers (masha’Allah!) naar het perron verplaatst en stapten we allemaal gestrest de trein in. Daar begon dan een treinreis van zo’n 12 uur naar het magische Mashad, de rustplaats van Imam al Reza (a.s.). In de trein waren compartimenten voor vier personen met bedden.

foto49

De reis was vermoeiend maar enerverend. Mensen lachten, maakten plezier, deden latmiyas, reciteerden koran, voerden leerzame debatten en een geanimeerd gesprek of kropen onder de wol. Een enkeling die honger had ging het restaurant in, om voor alweer de zoveelste keer jujeh kabab met spierwitte rijst naar binnen te werken. Welkom alweer in Iran!

 

Dag 7: woensdag 25 december. Aankomst in Mashad

Aankomst in Mashad was rond 07.20 uur. Een bus stond klaar om ons naar een crash house te brengen, waar we een ontbijt kregen en konden uitrusten totdat we naar  het hotel zouden gebracht worden. Om de tijd op een leuke manier te vullen werd er latmiya gedaan. Het hotel (hotel  Arg) was gesitueerd aan het einde van een zijweg van de drukke en brede Imam Rezastraat.

Na het middageten (rijst met kabab!) was het een kwestie van rusten, chillen bij elkaar, de eerste ziyarah doen in het heiligdom van Imam Reza (a.s.) of slapen. Enkele groep mensen besloten vóór of ná het avondgebed naar de haram van Imam al Reza (a.s.) te gaan voor de eerste ziyarah. Zeeën van tijd om in de haram te blijven was er niet, want in het hotel was er het avondeten en daarna de eerste lezing van dr. Mohammad Ali Faqihi in Mashad. Voor de lezing was er nog een schitterende koranrecitatie door broeder Masih Naimi. Hierna volgde op een inleiding van broeder Mohammad Mehdi Mehrzad een kort woord door broeder Haydar over een door hem gemaakte beknopte biografie van Imam Reza (a.s.), speciaal bedoelt om de reisgenoten nog bekender te maken met het leven van hun achtste Imam. Ook de daden en dua’s tijdens de ziyarah kwamen aan bod. Dr. Mohammad Ali Faqihi begon aansluitend aan zijn lezing, maar staakte deze vroegtijdig vanwege de grote vermoeidheid bij mensen. Een verstandige beslissing, die sterk getuigt van zijn emfatisch vermogen.

De rest van de avond maakten mensen gebruik om contact te leggen met het thuisfront via de wifi van het hotel, uit te rusten of vroeg naar bed te gaan. De volgende dag beloofde weer een vol programma.

 

Dag 8: donderdag 26 december. Tweede dag in Mashad

 

foto 25

Op de tweede dag in Mashad stonden er weer interessante activiteiten op het programma.

Na het ontbijt vertrok de groep rond de klok van 08.30 uur naar de haram voor een korte lezing over het leven van Imam al Reza (a.s.). Deze vond plaats in de mooi gedecoreerde zaal van Astan Quds Razavi (Islamic Relations Office and Foreign Pilgrims’ Affair).
Aan het eind was er een quiz met een speciale prijs (specificatie prijs). Ook hier kreeg iedereen weer een leuke gift bag mee, met onder meer een exemplaar van de Heilige Koran, boekjes, folders en een soort fotoalbum van het mausoleum van Imam al Reza (a.s.). We worden in ieder geval genoeg gepamperd in deze reis!

 

 

 

Na deze activiteit was het tijd om het middaggebed te verrichten in een van de vele gebedsruimtes die dit gigantisch moskeecomplex rijk is. Aansluitend gingen we weer de ziyarah verrichten. Broeder Elias Mehrzad las met zijn mooie stem een gedeelte voor van de Ziyarat Amin Allah.

Bij terugkomst in het hotel stond het middageten klaar. Onze welbekende ontspannen Sheikh dr.

Reza’ie gaf hierna een boeiende lezing, waarin hij globaal de geschiedenis van het Shi’isme schetste. Hierbij maakte hij een onderscheid in het tijdperk vóór en tijdens de Umayyaden dynastie. Ook behandelde hij de implicaties die het bestuur van die dynastie met zich meebracht voor de Imams (a.s) in die tijd. Ook bij deze lezing lieten de jongeren het vraag en antwoord moment niet onbenut voorbijgaan.

Na deze lezing kwam de 3,5 uur vrije tijd goed uit om uitgerust de lezing van dr. al-Faqihi bij te wonen, die om 20.00 uur plaats vond. Deze keer was de lezing in het Farsi zónder vertaling, omdat de meerderheid van de zaal Farsi sprekend is. In de zaal voegden zich vandaag oudere Afghaanse pelgrims uit Duitsland en Nederland toe die Mashad aandeden, nadat ze de heilige steden in Irak hebben bezocht. De thema van de waardevolle lezing ging over de merites van de ziyarah volgens De Heilige Koran en de overleveringen van Ahl al Bayt (a.s.).

 

Dag 9: vrijdag 27 december. Derde dag in Mashad

Op de ochtend van de derde dag in Mashad vertrok de groep rond 08.30 uur naar de haram voor een Koranles. De ruimte mochten wij speciaal in gebruik nemen voor dit doel.

Na 11.00 uur werd de groep gesplitst. Een deel bleef in de haram om het vrijddaggebed te verrichten in een van de vele gebedsruimtes van het mausoleum, aangevoerd door de meesterlijke Iraanse Koranrecitator Ustad Masoud Piruzmand . Een andere groep ging naar een bekende begraafplaats “Behesht Reza” op zo’n half uur rijden van het centrum van Mashad. Het middageten in het hotel was deze keer vis voor de verandering.

 foto 26

Omstreeks 15.00 uur begon een lezing door Sheikh dr. Jawahiri.De thema was het bewijs voor de legitimiteit van Shi’isme en wilayat Ali in de Koran en de overleveringen. De geleerde noemde ook zes mentale en spirituele kenmerken van een echte Shi’iet: •      sterk opletten dat je halal voeding door halal rizq nuttigt;

  • bescheidenheid (7ayaa’) tegenover de andere sekse;
  • alert en scherp blijven, zowel in het geloof als het objectief observeren van de omgeving;
  • vrees hebben voor Allah’s bestraffing;
  • altijd streven naar de barmhartigheid van Allah en het paradijs.

 

Dr. Mohammad Ali Faqihi, begon om 18.45 uur wederom een nuttige lezing. De Thema van deze keer was sterk geënt op de leefwereld van jongeren. Hoe behaal je levensgeluk als moslim door een gebalanceerde tijdindeling? Hiervoor moet je de tijd kennen, en dan tijd máken. Ken jezelf, ken jouw Heer en ken de Quran. Je kunt hiermee overwinnen in het leven en succesvol worden.

[su_note note_color=”#64d857″ text_color=”#ffffff” radius=”4″][su_quote]Imam Ali a.s. zei:  “Mensen houden niet van datgene wat zij niet kennen, dat is het werk van de shaytaan (la.)”.  [/su_quote] [/su_note] 

Als je van Allah houdt en kennis opdoet, wordt je “verliefd” op Allah en wordt de connectie met jouw Heer krachtiger. Belangrijk is om te werken aan krachtige pilaren, zoals doorzettingsvermogen (en ambitie), om vooruit te komen in het leven. Een voorbeeld kun je nemen uit het leven van de Profeten. Deze hadden een groot doorzettingsvermogen om datgene te bereiken wat Allah wou. Imam Ali(as) waarschuwde ons voor tijdverlies en  doorzettingsvermogen en actiegerichtheid te hebben.

foto 27

Zoals de Imam (a.s.) zei:

“De actiegerichtheid van mannen kan bergen verzetten” (“الجبال تقلع الرجال همم”).

Actiegerichtheid bestaat ook uit doorzetten en het hebben van focus en motivatie. Zonder deze drie zaken wordt een wens of intentie niet omgezet in actie.

Over tijdindeling als drukke jongeren in Europa vroeg broeder Ali Hosseini hoe je dat het beste benadert. Hierop antwoordde de geleerde dat je je dagen vult met aanbidding in velerlei vormen, zonder dat je je daar per se bewust van bent. Aanbidding is niet alleen praktisch, maar ook mentaal en intellectueel. Scholing, kennis opdoen en werk is ook een vorm van aanbidding in de ogen van Allah. Zaak is om de tijd evenredig aan de zwaarte of behoefte van de activiteiten te verdelen.

 foto28

Bijna gelijk na de lezing van dr. Mohammad Ali Faqihi stond er buiten het hotel een bus gereed die ons naar het huis van  de Ayatollah Sayed Saidan zou brengen. Deze geleerde is de vertegenwoordiger van de grote marja, Ayatollah Sayed Ali al Sistani in Iran. Wij waren echter niet de enigste groep die hem wou ontmoeten, zo voegde zich in de ontvangstruimte van het huis ook een groep Turkse Shi’ieten uit Duitsland/Nederland. In de kelder van de woning vond de ontmoeting plaats.

foto 29

Ondanks zijn hoge leeftijd en gezondheidstoestand hield hij toch een kort woord voor de aanwezigen. Zo vertelde hij dat Imam Ali(as) zei dat op Dag des Oordeels wij mensen zelfs worden aangesproken en beoordeeld over onze behandeling van dieren en grondgebied (d.w.z. het ecosysteem en de natuur). Dit om aan te geven om het voorstellingsvermogen te gebruiken om het belang van de daden van de mens in acht te nemen. Dit is immers iets om goeds over te waken, daar het deze set van daden zijn waarover ieder mens wordt beoordeeld. Ook moeten we streven om onze kennis uit te breiden en taqwa te kweken en versterken. Men moet zoveel mogelijk energie en tijd besteden in het geloof, fi sabil Allah. Tot slot zei de geleerde dat de mens, bani Adam, moet waken voor sharr-ul-nafs (het kwade ‘ik’). Hierbij gaf hij een metafoor van een dierentuin, waarin een spiegel staat waarop staat ‘pas op voor het gevaarlijkste dier’. Echter, deze spiegel is er om de mens met zichzelf te  confronteren, omdat de mens het gevaarlijkste dier van alle dieren kan zijn in deze ‘dierentuin’. (de dierentuin is hierbij uiteraard een metafoor voor deze nietige dunya, wereld).

foto30

 

Dag 10: zaterdag 28 december. Vierde dag in Mashad

Op deze dag in Mashad was het programma ingeperkt. De ochtend en de middag was vrij van activiteiten. Door vermoeidheid, verkoudheid, griep en koorts bij een toenemend aantal in het reisgezelschap komt dit goed uit. Enkelen besloten te rusten, te winkelen of weer eens de ziyarah te doen zolang je hier nog bent.

’s Avonds was er weer een fascinerende lezing in de reeks van dr. Faqihi. De thema sloot wederom naadloos aan op de leefwereld van jongeren. Hoe neem je als jongere zijnde  de juiste leefmentaliteit aan? Het antwoord zit in de wilskracht, voortdurend kennis opdoen, vergroten van zelfkennis, gebruik van  het gezond verstand, sabr (geduld), vrijwillig mensen helpen (altruïsme), zelfbeheersing en een positief karakter (akhlaq).

 

Dag 11: zondag 29 december. Vijfde dag in Mashad

Voor vandaag stonden er twee activiteiten op het programma. Aan het einde van de ochtend/begin van de middag stond een bezoek gepland aan de Afghaanse hawza Madrassa Al Qa’em in Mashad. Er vindt een ontmoeting plaats met geleerden zoals: Ayatollah Sajjadi en Hujjat al Islam Sheikh Mashkur. Als afsluiting kregen we een lekker Afghaanse maaltijd voorgeschoteld.

’s Avonds vond er dan helaas de laatste lezing plaats in de lezingenreeks van dr. Faqihi. De thema deze keer was het openstellen van de Koran en het ware geloof door een intellectuele zoektocht.

foto 50

Dag 12: maandag 30 december. Zesde dag in Mashad

Op de zesde dag in Mashad stond er geen programma gepland. Het was doodgemoedereerd ontbijten, douchen, aankleden etc. Iedereen kon zijn eigen weg opgaan, velen besloten om te winkelen of Mashad verder te ontdekken te voet of per taxi.

Later op de avond ging een enkeling naar een majles van de Iraakse Sheikh Abd al-Hameed alMohajer. Andere fanatieke broeders gingen naar een azari (latmiya). Bij terugkomst in het hotel was de passie bij de broeders nog goed voelbaar.

 

Dag 13: dinsdag 31 december, Zevende en laatste dag in Mashad

Vandaag is de zevende en laatste dag in Mashad. Het is de dag van uitchecken. Rond de klok van 12.00 uur zijn alle koffers verzameld in een kamer in de lobby, om het verlaten van het hotel met de koffers te vergemakkelijken.

Er stond nog iets unieks op het programma in de middag. Over twee dagen zou het de  herdenking zijn van de martelaarschap van Imam al Reza (a.s.). Een dag die altijd groots wordt herdacht in Mashad. De straten worden dan reeds enkele dagen van tevoren drukbevolkt met pelgrims en processies, oftewel mawakeb.

Rond 14.30 uur ging de A4i groep de straat op om in stoet mee te lopen met de menigte. De A4i banner werd uiteraard weer fier gedragen. We gingen tot aan de bekende fontein op zo’n 150-200 meter van de ingang van de haram, waarna we na een korte latmiya rechtsomkeer maakten naar het hotel. Een enkeling móest echter coûte que coûte nog de laatste ziyarah doen.

foto 51

Een laatste eerbetuiging, een laatste traan, bij de tombe van deze grootse Imam (a.s.). In het hotel konden we nog genieten van een snelle hap totdat de pick-up zou komen waar we onze grote koffers in kwijt konden. Dan een stukje lopen naar de bus, richting het treinstation van Mashad. Omstreeks 20.00 uur vertrok de trein richting Tehran. Deze keer zonder veel pontificale opgewektheid in de trein, want de meesten waren toch écht vermoeid na 12 dagen in deze intensieve reis. Velen gingen dan ook vroeg naar bed in hun compartiment.

 

Dag 14:  woensdag 01 januari. Laatste dag van de reis, hele dag doorgebracht in Teheran

Na een vlekkeloze treinreis met veel slaap kwamen we rond 08.45 uur aan in Teheran. Dit is de laatste dag. Een dag die in het teken staat van bezoeken langs belangrijke religieuze plekken in de Iraanse hoofdstad. Teheran is een uitgestrekte miljoenenstad met heuvelachtige delen en omringd door bergen in het noorden.

foto 52

De eerste plek die we bezochten is de marqad van Imam Ruhollah Khomeini (rah), (1902-1989), de grondlegger van de Islamitische Republiek Iran. Deze plek is in Iran bekend onder de naam Behesht-e Zahra. Dit is ook de laatste rustplek van onder meer zijn zonen Seyyed Ahmad Khomeini (1945-1994) en Seyyed Mostafa Khomeini (1927-1977). Het mausoleum is goed beveiligd en groot qua oppervlakte maar niet opulent te noemen. Het binnenplein wordt verbouwd en krijgt een dakconstructie. We baden er twee ruk’as voor de marqad, lazen al-Fatiha en namen foto’s.

foto 53

De tweede plek die we rond 11.45 uur bezochten is de marqad van Shah Abdol Azim (voluit ‘Abdul ‘Adhīm ibn ‘Abdillāh al-Hasanī). Shah Abdol Azim is een vijfde generatie nakomeling van Imam Hassan (a.s.) en een metgezel van de negende Imam al-Jawad (a.s.). Shah Abdol Azim migreerde in de negende eeuw naar Rayy, het huidige Iran, op verzoek van Imam al Reza (a.s.) om vervolging door de Abbasieden te ontlopen. Het moskeecomplex bestaat uit een ingang met een hoge galerij (iwan) gedecoreerd met spiegels, enkele binnenplaatsen, een gouden koepel, twee betegelde minaretten, een portiek, de tombe en een moskeeruimte. We baden er het middaggebed en salaat ziyarah. We hadden ondertussen honger en gingen voor het middageten naar het aangrenzende Dar alDhiyafa (Huis van Gastvrijheid). Niet verwonderlijk dat we alweer rijst met kabab  voorgeschoteld kregen , wat hier overigens erg goed smaakt.

foto 42Teheran kan qua verkeer een dramatische stad zijn. We trotseren de drukte en zijn op weg naar het hoger gelegen stadsdeel Jamaran. Onze bestemming is de woning van Imam Khomeini en de aangrenzende Jamaran Hussayniya. Deze werden door de Imam in gebruik genomen ná de revolutie vanwege zijn gezondheid en gunstige klimaat in dat gebied, welke wordt geflankeerd door (nu besneeuwde) bergen. Het etablissement van de Imam is eenvoudig te noemen en klein qua oppervlakte. Een nobele man als Imam Khomeini had niet veel nodig in dit leven en haalde zijn status, identiteit en waardigheid niet uit vergankelijk materieel bezit. Hij haalde deze uit zijn vroomheid, idealen en populariteit onder de bevolking. De Jamaran Hussayniya is bekend van historische beelden, waar de Imam op een estrade zijn preken hield en er gasten ontving. Eén van die gasten was in de jaren tachtig de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken van de Sovjetunie. Deze minister was onder de indruk en tegelijk verwonderd van de eenvoud van het etablissement

 

foto43

De Imam nodigde deze man uit om de boodschap van de Islam te omarmen nu de Sovjetunie op het punt van instorten staat. De Imam staakte het gesprek halverwege vanwege de afwijzende houding van de minister op zijn voorstel.

Naast de Hussayniya namen we ook een kijkje in de Jamaran Gallery. Een galerie met fraaie historische foto’s, attributen en boeken uit het leven van de Imam. Foto’s van zijn jonge jaren tot zijn enorme uitvaart in 1989. Enkele geschriften en simpele bezittingen waren tentoongesteld in een vitrine. Een wandelstok, een bril, een kralensnoer en sandalen. Voor iemand op weg naar het eeuwige hiernamaals is niet meer werelds bezit nodig. Dit is rijkdom.

 

Na het bezoeken van drie bijzondere plekken gingen we naar de crash house.

foto44

Daar sliepen we geïmproviseerd tot 03.00 uur ’s nachts. Het tijdstip dat we met de bus naar het vliegveld  mioesten rijden voor ons vertrek naar Nederland.  Na de hele rompslomp op het vliegveld met security en inchecken konden we dan uiteindelijk boarden rond 07.30 uur lokale tijd en vertrok onze vlucht vrijwel volgens schema. Na ruim vijf uur  kwamen we dan aan in Nederland. Terug in het kikkerlandje.

 

 

 

 

Na het ophalen van de koffers liepen we gezamenlijk, met de Ahlalbayt4iedereen banner fier vooraan, de aankomsthal in waar ons een warm ontvangt te wachten stond. Het weerzien van familie is aangenaam na 14 voortreffelijke maar intensieve dagen in Iran. Op Schiphol namen de pelgrims afscheid van elkaar. Hier scheidde voorlopig ieders weg en zo kwam onze bijzondere reis tot een goed einde. Een gezellige reis die velen heeft verrijkt met nieuwe kennis, ervaringen en indrukken. Tot een volgende wonderschone reis, in’sha’Allah!

foto 54

Bekijk hier alle foto’s die gemaakt zijn tijdens het reisje: Klik hier om naar de foto gallerij te gaan

Bekijk hier het filmpje

Verslag geschreven door broeder: Hayder Al Azh (Actief lid A4i). 

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.