Zijn hoge moraal

0

Zijn hoge moraal

Wat betreft zijn hoge moraal, ze waren geschenken van Allah. De verwarde persoon volgt de juiste weg met hen. De dwalende persoon wordt geleid door hen. In dit fenomeen, imiteerde de Imam zijn grootvader, Allah’s Apostel. Moge Allah hem en zijn familie zegenen, degene die onderscheiden was van de Profeten door zijn hoge moraal.

De historici zijn het unaniem over eens dat de Imam, vrede zij met hem, degene die hem mishandelde goed behandelde. Hij vergaf hen en schonk royaal aan hen, om de agressie tegen anderen uit te roeien.

De volgende zijn een aantal van zijn gedragswijze ten opzichte van hen:
De historici zei: “Ismaïl b. Hisham al-Makhzuni was de gouverneur van Yathrib (Medina). Hij koesterde haat tegen de leden van het Huis, vrede zij met hen. Hij deed Imam Zain ul-Abideen veel pijn en misbruikte zijn grootvader op de preekstoelen om de leiders van Damascus te benaderen.
Toen al-Walid b. Abd al-Malik opvolger werd, verwijderde hij Hisham van zijn functie door een voorafgaande vijandschap. Daarna beval hij de mensen om hun rechten van hem terug te nemen. Hisham was erg bang voor de Imam, vrede zij met hem, aangezien hij hem heel slecht behandeld had. Dus zei hij: “Ik ben voor niemand bang behalve van Ali b. al-Husain. Hij is een rechtvaardige man. Dus de leider zal zijn woorden beluisteren omtrent mij. ”Doch, beval de Imam zijn metgezellen om hem niet slecht te behandelen. Hij ging naar hem, lachte naar hem, vroeg hem naar zijn behoeften gedurende zijn kritische situatie, en zei toen tegen hem: “Neef, moge Allah jou vergeven. Voorzeker, datgene wat jou aangedaan is stelt mij teleur. Dus, roep ons voor dat wat je wilt”.
Hisham was verbijsterd. Dus zei hij met bewondering: “Allah weet waar hij zijn missie moet plaatsen.”

Onder zijn hoge moraal is het dergelijke gedrag hetgeen dat hem tot het niveau verhoogt die geen hervormer heeft bereikt, behalve zijn grootvaders. Het geeft ook zijn titel van Imam weer.

De historici meldt dat hij iedere dag een ooi slachtte. Hij kookte de ooi en deelde het uit onder de arme en de achtergestelde. Op een dag droeg zijn bediende een kom met bouillon. Het bouillon was aan het koken door de intense hitte. De bediende struikelde over een kind van de Imam. Het kind stierf onmiddellijk. De Alid vrouwen (nakomelingen van Imam Ali a.s. en Bibi Fatima al-Zahra a.s.) huilden luid. De Imam was aan het bidden. Toen hij klaar was met zijn gebed, kreeg hij te horen over de dood van zijn kind. Echter, hij, vrede zij met hem, haastte zich naar zijn bediende. Hij vond hem rillend van de angst. Hij kwam hem tegemoet met vriendelijkheid en genegenheid, en zei tegen hem:

“Jij hebt twijfels over mij. Jij denkt dat hij je zal bestraffen. Ga, jij bent vrij van Allah. Dit zijn vierduizend dinars als geschenk voor jou. Excuseer mij voor de angst die jou heeft geraakt door mij.”

Hoe schitterend is deze ziel! Het is superieur op de goede dienaren wiens harten Allah heeft getest met het geloof. De Imam heeft deze aanzienlijke moraal van zijn grootvader geërfd, de geweldige Profeet, moge Allah hem en zijn familie zegenen, degene die de standaard van manieren op de aarde grondvestte.

Onder zijn hoge moraal was dat wanneer hij de moskee verliet, een man van degene die hem haatten op hem begon te schelden en te mishandelen. Sommige metgezellen van de Imam en zijn volgers werden boos op hem. Echter, de Imam, vrede zij met hem, kalmeerde hen en behandelde de man vriendelijk.
Hij zei: “ je bent niet volledig bekend met onze zaak. Heb je de behoefte om hiertegen geholpen te worden”.

De man voelde schaamte. Hij wenste dat de aarde hem zou verbergen. Verslagenheid en spijt verschenen op zijn gezicht. De Imam, vrede zij met hem, liep naar hem toe. Hij gaf hem een shirt. Bovendien beval hij dat er duizend dinar aan hem gegeven zou worden. Dus, de man zei: “Ik getuig dat jij onder de kinderen van de Profeten behoort”.

Dit zijn een aantal van zijn gedragswijze vol met barmhartigheid, mildheid en zelfverloochening. Immers het moraal van de leden van het Huis (Ahlalbayt), vrede zij met hen, is een leerschool dat gebaseerd is op respect, voortreffelijkheid en al het andere waar een mens door verhoogt wordt.

 

Zijn verkondiging van kennis

Na de tragedie in Karbala, wijdde Imam Zain ul-Abideen, vrede zij met hem, zich aan het verkondigen van kennis onder de mensen. Hij beperkte zich niet tot de wetenschap en jurisprudentie. Hij behandelde ethiek, literatuur, filosofie en wijsheid. Bovendien, droeg hij het Islamitische concept grote kennis bij, wijsheid en etiquette. Zijn boek genaamd “al-Sahifa al-Sajjadiya”, zijn beschouwing van rechten, de encyclopedie over traditie en de boeken over ethiek zijn er vol van.


Zijn aansporing (voor de moslims) tot het opdoen van kennis

Hij, vrede zij met hem, spoorde de moslims aan om kennis op te doen. Hij riep hen op om kennis te vergaren als creatieve middel voor de ontwikkeling en welvaart van het leven. Hij, vrede zij met hem, zei: “Als mensen wisten wat het opdoen van kennis betekent, zouden ze hiernaar streven zelfs tijdens het vergieten van bloed of in het waden in de diepe zee.”
Hij, vrede zij met hem, adviseerde sommige van zijn metgezellen om kennis te verspreiden. Bovendien beval hij hen niet trots te zijn tegen de docent. Hij, vrede zij met hem, zei:

“voorzeker als je goed bent in het onderwijzen van mensen en geen trots toont tegenover hen, Allah zal je zegeningen laten toenemen. Als je ze voorkomt om van jou kennis te leren, dan is het Allah’s taak, de Grote en Almachtige, om je kennis en haar pracht te ontnemen en je positie uit de harten te laten vervallen.

 

Zijn eer voor degene die op zoek gaan naar kennis

Hij, vrede zij met hem, zorgde voor degene die kennis zochten en verhoogde hun positie. Toen hij een van hen zag, zei hij: “Welkom tot de wens van de Apostel van Allah, moge Allah hem en zijn familie zegenen.”
Imam al-Baqir, vrede zij met hem, zei: “Toen mijn vader, Zain ul-Abideen, naar de jonge man keek die kennis zocht, bracht hij ze dichter bij zich, door te zeggen: “Wees welkom, jullie zijn degene waar kennis aan wordt toevertrouwd. Als jullie jonge mannen van onder de mensen zijn, staan jullie op het punt om de ouderen van anderen te worden.”

 

De lezers van de Koran hechtten zich aan hem

De lezers van de Koran waren toegewijd aan Imam Zain ul-Abideen om te leren over wetenschap, kennis en zijn manieren. Said b. al-Musayyab praatte over hun hechting aan de Imam, er werd gezegd: ‘voorzeker, de lezers van de Koran gingen niet naar Mekka totdat Ali b. al-Husain daarheen ging. Hij ging en duizend ruiters gingen met hem mee.”

 

Zijn bevrijding van de slaven

Imam Zain ul-Abideen, vrede zij met hem, had medelijden voor slaven. Zo kocht hij hen en hun vrouwen. Toen bevrijdde hij ze allen om te genieten van vrijheid en hun waardigheid. Toen hij ze bevrijdde, gaf hij ze genoeg geld om niet afhankelijk te zijn van andere. Hij nam een aantal slaven aan. Toen leerde hij hen verschillende soorten kennis en wetenschap.
Een grote groep studeerde af van zijn school. Zij waren onder de grote geleerden in die tijd. Dat was de reden dat de slaven de leiding over de wetenschap hadden in die tijd. Dat was ook de reden waarom de leden van het Huis (Ahlalbayt), vrede zij met hen, gevolgd werden, en sloten zich aan bij elke politieke beweging die de volk opriep om zich te ontdoen van de Umayyad overheid en de kalifaat terug te geven aan de leden van het Huis (Ahlalbayt), vrede zij met hen, die de toevluchtsoord waren voor iedere arme en achtergestelde persoon.

[su_divider]

Bron:
Boek: Imam Mohamed al Baqer (as)
Auteur: Ayatollah al Qarashi (rah)

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.