Biografie Imam al-Sajjad (as)

0

Naam: Ali
Titel: al-Sajjad, Zain ul-Abideen
Agnomen: Abu al-Hasan
Vader: Imam Husain (as)
Moeder: Sharbanu
Geboortedag: 5e Shaban 38 AH (Arabische kalender maanden)
Leiderschap periode: 35 jaar
Geboorteplaats: Medina
Levensjaren: 57 jaar
Overleden: 25e van Muharram 95 AH (Arabische kalender maanden)
Begraafplaats: Jannatul Baqih in Medina, Saoedi Arabië.


 In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle.

Geboorte van de Imam (as)

 

De vierde Imam na Imam Husain (as) was zijn zoon Imam Ali Zain ul-Abideen (as). Zijn moeder was Shahr Banu, zij was een prinses uit Perzië, de dochter van de Yazd Gard III. Ze werd als een krijgsgevangene tijdens de khalifaat periode van Umar ibn Al Khattab gebracht als slavin naar Arabië. Imam Ali (as) bevrijdde haar en huwde haar met haar eigen wil aan Imam Husain (as). Imam Zain ul-Abideen(as) werd geboren uit dit huwelijk. ShahrBanu stierf echter binnen 10 dagen na de geboorte van Imam al-Sajjad (as). Imam Ali (as) fluisterde de adhaan in de rechteroor van Imam al-Sajjad (as) en de iqama en zijn linkeroor.

Zijn titel Zain ul-Abideen (sier van aanbidders) werd hem toegekend door de Heilige Profeet Mohammed (saws). De Profeet (saws) zei dat op de Dag des Oordeels een oproep tot Zain ul-Abideen (as) zal worden gedaan, en mijn zoon Ali ibn al Husain (as) zal reageren met “Labbaik”. Zijn andere titel, Sayed-us-Sajideen, kreeg hij vanwege zijn toewijding aan het gebed. Hij zou speciale gebeden verrichten voor langere duur in de nacht en zou veel gebeden hebben verricht als dankbaarheid voor Allah’s zegeningen.
[Wasilat al-Māl fi ‘Add Manāqib al-Āl, p.7]

In Risalat Al Huquq heeft de Imam (as) het recht van het gebed als volgt beschreven:

Het is het recht van het gebed (salat) dat je het moet zien als een audiëntie bij Allah swt en dat tijdens de salat je voor Allah swt staat. Zodra je dit weet, ben je geneigd om in dat gehoor te staan als een nederige dienaar van Allah, verlangend naar de genade van God, bang voor Zijn straf, vrezend voor Zijn ontevredenheid, hopend voor Zijn genade, onderdanig, smekend om Zijn vriendelijkheid, eerbiedig aan de Een op wiens aanwezigheid je kalm en rustig staat, eerbied tonend in de ledematen, overgevend van je ziel aan Hem, Hem je diepste geheimen van je hart vertellende, Hem vragend om bevrijding van de zondes waarvan je een slaaf was, en van de fouten die je hebben geruïneerd. En er is geen God dan Allah. – Risalat Al Huquq, Imam Zain Al Abideen (as).

 

Slag van Karbala en periode van Imamat

Imam al-Sajjad (as) heeft de eerste twee jaar van zijn leven doorgebracht onder de hoede van zijn grootvader Imam Ali (as) en na zijn dood in 40 AH, werd hij onder de zorg van de tweede Imam, Imam Hasan (as) genomen. Imam al-Sajjad (as) was getrouwd met de Fatima (as),de dochter van Imam Hasan (as). Na de martelaarschap van ImamHasan (as) in 50 AH begon de Imamschap(leiderschap) van Imam Husain (as). Deze eindigde echter in 61 Ah op de tiende van Muharram, waarna de Imamschap van Imam al-Sajjad (as) begon.

Imam al-Sajjad (as) was ongeveer 22 of 23 jaar oud toen de trieste gebeurtenis van Karbala plaatsvond. Omdat Allah (swt) in de Heilige Koran vermeldt dat deze wereld niet zonder de aanwezigheid van onfeilbare Imam kan blijven voortleven, was met de wil van Allah (swt) Imam al-Sajjad (as) niet bereid om te vechten doordat hij ernstig ziek was geworden in Karbala. Hij vroeg toestemming om mee te vechten in de strijd van Imam Husain (as), maar Imam Husain (as) vertelde hem dat hem een andere soort ‘jihad’ te wachten stond dat zou beginnen na de martelaarschap van Imam Husain (as). De jihad was voornamelijk het leiden van de vrouwen en kinderen van het huishouden van de Profeet (saws) door de bazaars en rechtszalen van Kufa en Damascus. Imam al-Sajjad (as) werd een krijgsgevangene samen met de hele familie van de Profeet (saws). In deze tijd kreeg hij de verantwoordelijkheid van de Imamat, deze tijd was voor Imam al-Sajjad (as) een van de moeilijkste tijd om deze verantwoordelijk te krijgen. Het zou Imam al-Sajjad (as) makkelijker zijn afgegaan als hij als martelaar zou zijn gestorven op het slagveld bij Karbala, dan als Imam de vernederingen en beschuldigingen jegens hem en de vrouwen van het huishouden van de Profeet (saws) door te moeten staan.

Na het martelaarschap van Imam Husain (as) was het voortbestaan ​​van de Islam afhankelijk van Imam Zain al Abideen (as), en dat ook nog eens op een jonge leeftijd van 22. Hij had een zeer lastige klus om de wereld bewust te maken van de missie van Imam Husain (as), en het blootstellen van de kwade bedoelingen van Yazid en de Bani Umayya. Hij moest de boodschap van de ware Islam in leven houden en het redden van de verwarring veroorzaakt door de slechte Bani Umayya.

Het leger van Yazid behandelde de Imam (as) zeer slecht door hem zware ketens om te doen. Hij werd als krijgsgevangene gedwongen te rijden op de open rug van de kameel in de brandende zon van Karbala naar Kufa, en vervolgens van Kufa tot Shaam (een afstand van ongeveer 750 km). Soms werd hij zelfs gedwongen op het brandende zand van de hete woestijn te lopen. Dit was echter nog niet alles. Vrouwen en kinderen van de familie van de Profeet Mohammed (saws) werden ook met de hand geboeid en behandeld alsof ze slaven waren. De dochters van Imam Ali (as) en Sayeda Fatima (sa) werden behandeld als criminelen, en hun hijab werd van hen weggenomen. Een van de mannen van Yazid vergezelde hen, en riep om bij het passeren van voorbijgangers: ‘Degenen die ongehoorzaam waren jegens de Islamitische heerserYazid’ over de familie van RasulAllah (saws). Ze werden vervolgens gepresenteerd als gevangenen, eerst naar Ibn Ziyad in Kufa, en daarna naar Yazid in Damascus.

 

De Imam (as) in Shaam (Damascus)

In de rechtzalen van Ibn-e-Ziyad en Yazid, gaf Imam al-Sajjad (as) leeuwensterke lezingen en presenteerde de ware Islam aan de luisteraars en stelde zichzelf en zijn bijbehorende leden voor als de afstammelingen van de profeet Mohammed (saws) en als de leider aangesteld door Allah (swt). Zijn lezingen hadden zo’n impact op de luisteraars, die ondanks diverse pogingen om hem te doden in de hof van zowel Yazid en Ibn-e-Ziyad, dit daadwerkelijk niet konden. Sayeda Zainab (sa) en andere vrouwen van het huishouden van de Profeet Mohammed (saws) werden beschermers en werden gesteund door de mensen in het hof van Yazid, die nog steeds een beetje schaamte in hen hadden.

In een van de incidenten vroeg Yazid een van zijn priesters om op de preekstoel van de Moskee te zitten en de familie van Imam Ali (as) te vervloeken en kwaad over hen te spreken. Toen de prediker klaar was, richtte Imam al-Sajjad (as) zich tot hem en zei: “Schaam jezelf, jij kwaadspreker. Met uw woorden heeft u Allah swt ontevreden gemaakt, om zo de mensen tevreden te stellen”. Toen vroeg de Imam (as) aan Yazid of hij de mensen mocht toespreken. Yazid weigerde de Imam (as) in eerste instantie te laten spreken, maar onder druk van de mensen van Syrië werd Yazid gedwongen om de Imam (as) zijn woord te laten doen op de preekstoel.

Eenmaal op de preekstoe lbegon Imam Zain ul-Abideen (as) als eerst met het prijzen van Allah swt en Zijn Boodschapper (saws). Daarna gaf de Imam (as) een zeer krachtige toespraak. Hij liet de Syriërs de positie van Imam Husain (as) bij Allah swt weten, en hoe slecht Yazid en zijn familie waren. Een deel van de toespraak is hieronder samengevat:

“O luisteraars, Allah heeft ons (Ahlalbayt) zes dingen gegeven die niemand anders het heeft. Hij heeft ons speciale wijsheid, geduld, waardigheid, kracht van spraak, moed, en respect gegeven. Hij gaf ons het speciale voordeel van het behoren tot de familie van zijn Profeet (saws). Tot ons behoren Hamza en Jafar. Tot ons behoort Asadullah (de leeuw van Allah, Imam Ali (as)). Tot ons behoren de leiders van de Jongeren van het Paradijs (Imam Hassan (as) en Imam Husain (as)). ”

“Degenen die mij kennen, kennen mij. Degenen mij niet kennen, weet dat ik de zoon ben van Mekka en Mina. Ik ben de zoon van Zamzam en Safa. Ik ben de zoon van degene die zakaat gaf aan de armen. Ik ben de zoon van de beste van hen die ooit Ihraam (kleing om bedevaart rituelen te kunnen verrichten) heeft aangedaan en de rituelen van Hajj heeft uitgevoerd. Ik ben de zoon van degene die is meegenomen voor een nachtelijke reis van het Huis van Allah naar de moskee van Aqsa en vervolgens naar Miraj. Ik ben de zoon van degene die werd geleid door Gibrael naar de Lote-boom van de grenzen van de horizon (Sidrat-ulMuntaha). ”

“Ik ben de zoon van Mohammed Al Mustafa (saws). Ik ben de zoon van Ali Al-Murtadha (as), die de polytheïsten bevocht in de veldslagen tot ze zich aan de Islam overgaven, en vocht in de aanwezigheid van de Profeet tot zijn zwaard was gebroken, en aan wie Dhulfikar werd gegeven. Ik ben de zoon van degene die de eer heeft gehad om twee keer te migreren in de Islam. Ik ben de zoon van Fatima, de beste vrouw van de wereld . Ik ben de zoon van de pure zuivere en kuise. Ik ben de zoon van de Profeet’s eigen deel. Ik ben de zoon wiens lichaam bedekt is met bloed. Ik ben de zoon van de eigenaar van dit hoofd (het hoofd van Imam Husain (as) in de rechtzaal van Yazid). Ik ben de zoon van het offer van Karbala.. ”
[Hayāt al-Imām al-Husayn, vol. 3, p. 371]

Het effect van de toespraak was zo krachtig dat iedereen in de moskee begon te huilen en Yazid ging beschuldigen. Yazid was bang dat als de Imam (as) zijn toespraak vervolgde, er een revolutie en opstand zou uitbreken. Maar aan de andere kant kon Yazid de Imam (as) niet stoppen en hem van de preekstoel halen. Hij gaf daarom de order aan de muazzin (oproeper tot het gebed) om de adhaan te roepen, met als doel om hiermee de Imam (as) te laten stoppen met zijn toespraak. Maar Yazid onderschatte de Imam’s (as) moed en intelligentie. De Imam (as) stopte zijn toespraak, maar kwam niet van de preekstoel. Wanneer de muazzin “Allahu Akbar” riep verklaarde de Imam (as) de grootheid van Allah swt. Wanneer de muazzin “AshhadoeannaMuhammaddanRasulullah” zei, weerhield de Imam (as) de muazzin om verder te gaan. Hij wendde zich vervolgens tot Yazid en vroeg hem: “Vertel me Yazid, was Mohammed (saws) jouw grootvader of de mijne? Als je zegt dat hij jouw grootvader was dan is dat een open leugen, en als je zegt dat hij mijn grootvader was, waarom heb je dan zijn zoon gedood en zijn familie gevangen genomen? Waarom heb je mijn vader gedood en zijn vrouwen en kinderen naar deze stad gebracht als vernederde gevangenen?”
[Al-Khawārizmi, Maqqtal al-Husayn, vol. 2, p. 242]

Yazid kon geen antwoord hierop geven.Het effect hiervan was om de Syriërs tegen Yazid te keren. Ieder van hen kwam nu te weten over Yazid’s misdaden die hij had begaan tegen de Profeet (saws) en zijn Familie (as). Ze begonnen hem te beschuldigen en eisten de vrijlating van Imam Zain al-Abidin (as) en het vrouwvolk van het huishouden van de Profeet (saws). Yazid was nu bang dat als hij niet snel zou handelen zijn heerschappij verloren zou gaan. Hij bevrijdde daarom Imam Zain al-Abidin (as) en liet hem terugkeren naar Medina met volledige eer en respect.

 

De Imam’s (as) leven in Medina

Yazid was gedwongen de Imam (as) te bevrijden uit angst voor zijn eigen heerschappij, echter was de Imam (as) nog niet helemaal veilig voor zijn kwade bedoelingen, zelfs bij het terugkeren naar Medina. Eenmaal in Medina verzamelde de Imam (as) de mensen en vertelde hen de gruwelijke verhalen van Karbala en informeerde hen dat zijn vader Imam Husain (as) en zijn metgezellen werden gemarteld, en zijn familieleden gevangen werden genomen, en werden meegenomen van de ene stad naar de andere terwijl ze werden voorgedaan als verraders.

Imam al-Sajjad (as) starte regelmatige rouw sessies gelijk vanaf de dag dat hij aankwam in Madina en bracht de mensen op de hoogte van de harde tijden die de familie van de Profeet (saws) had moeten doorstaan. Dag in dag uit kwamen mensen naar de Imam (as) om hem te condoleren en de gebeurtenissen van Karbala aan te horen. Een van de bezoekers genaamd Noman vroeg de Imam (as) wat de moeilijkste tijd was die hij onder ogen had moeten zien. De Imam (as) huilde voor een lange tijd en antwoordde drie keer: “AS-Shaam AS-Shaam AS-Shaam”.

Een andere bezoeker vroeg hem hoe lang hij zou blijven treuren en huilen. De Imam (as) antwoordde: “Profeet Ayub (as) had 12 zonen. Slechts een van hen raakte zoek, en zelfs met de kennis dat deze ene zoon nog in leven was, bleef hij huilen tot zijn ogen wit werden en hij een gebogen rug kreeg. Ik heb 17 leden van mijn familie voor mijn ogen geslacht zien worden als schapen, en je vraagt me hoe lang ik nog zal blijven rouwen? ”
[Al-Muqrim, Maqtal al-Husayn, p. 47. A narration similar to this has been reported in Hulyat al-Awliyā’, vol. 3, p. 138.]

 

Een andere taak die Imam al-Sajjad (as) uitvoerde na zijn terugkomst vanuit Syrië was dat hij gebeden verrichte met volle overgave. Zijn toewijding was zo sterk, en werd zelfs opgemerkt door zijn metgezellen en bezoekers. De smeekbeden zijn verzameld en bewaard, ze bestaan tot de dag van vandaag nog steeds onder de naam Sahifa Al Kamila. Het staat ook wel bekend als Sahifa Al Sajjadiya.

 

Martelaarschap

De Imam (as) hield zijn leven heel persoonlijk en verbleef bij voorkeur in een stad in de buurt van Medina waar hij de ware religie van Allah (swt) predikte op een vreedzame manier. Zijn karakter en prediking inspireerde een groot aantal mensen, vooral in de omgeving van Medina en Mekka. Langzaam begonnen de tirannieke heersers van zijn tijd de gevaren te onderzien van de Imam’s prediking en sublieme karakter. Zijn periode van Imamat was vol met tirannieke heersers zoals Yazid tot 64 AH, Muawiya bin Yazid en Marwan bin-al-Hakam tot 65 AH, dan van 68 AH tot 86 AH was de heerschappij van Abdul Malik bin Marwan en tenslotte vanaf 86 AH tot 96 AH was de periode van Walid bin Abdul Malik. Te midden van deze groeiende dreiging, besloot Walid de Imam (as) te vergiftigen en te doden. Hij slaagde hier uiteindelijk in, Imam al-Sajjad (as) was vergiftigd door de gouverneur van Madina, en stierf op de 25e van Muharram 95 AH.

De Imam (as) heeft zijn volgelingen grote werken achtergelaten zoals Risalat Al Huquq en zijn uitgebreide collectie van diverse smeekbedingen. De Imam (as) is een ware voorbeeld van onderdanigheid en overgave aan Allah swt.

 

Bron 1: Ziaraat.com

Bron 2: The life of Imam Zayn Al Abideen (as), Baqir Sharif al-Qarashi, translated by Jasim al-Rasheed. > maaref-foundation

 

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.