Biografie Imam Husain (as)

0

De Profeet (vzmh):

“Hasan en Husain, zijn mijn kinderen. Wie hen lief heeft, heeft mij lief en Allah brengt degene die Hij lief heeft, het paradijs binnen. En wie een afkeer heeft van hen, heeft afkeer van mij. Allah (swt) heeft een afkeer van degene die een afkeer heeft van mij en brengt hem de hel in!”
– Sunan Al Tirmidhi, vol. 2, pagina 240 en 307


Naam: Husain
Titel: Seyyid ush-Shuhada (heer der martelaren)
Agnomen: Abu Abdillah
Vader: Imam Ali (as)
Moeder: Fatima al-Zahra (sa)
Geboortedag: 3e van shaban 4 AH (Arabische kalender maanden)
Geboorteplaats: Medina
Leiderschap periode: 11 jaar
Levensjaren: 57 jaar
Overleden: 10e van Muharram (Ashura ) 61 AH (Arabische kalender maanden)
Begraafplaats: Karbala in Iraq


In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle.


Umm Salama(ra) zegt:

“Ik zag Husain op schoot bij zijn grootvader, de Profeet (vzmh) zitten die een rood blokje aarde in zijn hand hield. De Profeet (vzmh) kuste het stof en huilde. Ik vroeg hem wat die aarde was. De Profeet (vzmh) zei: “Gabriel heeft me verteld dat mijn zoon, Husain vermoord zal worden in Irak. Hij heeft me deze aarde gebracht uit dat land. Ik huil om het lijden dat mijn Husain zal overkomen.” Toen gaf de Profeet (vzmh) het stof aan Umm Salama en zei tot haar: “Als je deze aarde in bloed ziet veranderen, zal je weten dat mijn Husain is vermoord.” Umm Salama(ra) bewaarde de aarde in een fles en waakte erover tot ze op de dag van Ashura, de 10de van Muharram 61 A.H., zag dat het in bloed veranderde. Toen wist ze dat Husain bin Ali (as) een marteldood was gestorven.”

 

Bronnen:
-[al-Hakim, al-Mustadrak, vol. 4, blz. 398]
-[al-Dhahabi, Siyar a’lam al-nubala’, vol. 3, blz. 194]
-[Ibn Kathir, al-Bidayah wa’l-nihayah, vol. 6, blz. 230]
-[al-Suyuti, Khasa’is al-kubra, vol. 2, blz. 450; Jam’ al-Jawami, vol. 1, blz. 26]
-[Ibn Hajar al-Asqalani, Tahdhib al-tahdhib , vol. 2, blz. 346]
‘Ali ibn Abi Talib passeerde Karbala na de slag van Siffin. Hij nam een handjevol aarde en riep uit: ‘Ah, ah, op deze plek zullen een aantal mannen geveld worden en zij zullen het Paradijs binnengaan zonder afrekening!”
-[Ibn Hajar al-Asqalani, Tahdhib al-tahdhib , vol. 2, blz. 348]

 

Zijn geboorte

 

Imam Husain (as) was op 3 Sha’ban geboren, in het 4e jaar van de Hidjrah in Medina. Nadat de Profeet (vzmh) en zijn Ahlalbayt (as) het nieuws over de geboorte Imam Husain (as) hoorde, werd hij erg blij en ging naar het huis van Fatima (sa). Asma, de dienstmeid van hazrate Fatima bedekte het kind in een witte doek en bracht hem naar de Profeet (vzmh). De Profeet (vzmh) pakte het kind op zijn schoot en reciteerde de Adhaan in zijn rechteroor en Iqama in het linkeroor. Blijkbaar maakte hij (vzmh) de oren van zijn kleinzoon voor het eerst bekend met de naam van Allah (swt). Op de zevende dag na zijn geboorte kwam een engel in opdracht van Allah (swt) en zei:

‘’Net zoals Haroon de broer, de volgeling en de helper in elke moeilijkheid van Mozes (vzmh) was, is Ali net zoals hij in iedere situatie jouw volgeling, helper en broer. Vernoem daarom dit kind naar Haroon’s zoon ”Shabeer” wat in het Arabisch vertaald wordt naar ”Husain”.’’

Vandaar dat de naam van het tweede kind van Hazrate Fatima (sa) ook door Allah (swt) is gekozen.

 

Zijn leven

Imam Husain (as) was 11 jaar Imam geweest. Hij leefde onder de meest uitwendige omstandigheden van onderdrukking en vervolging. Dit was te wijten aan het feit dat in de eerste plaatst, religieuze wetten en regels een groot deel van hun waarde en krediet hadden verloren en het bevelschrift van de Omayyaadse overheid volledige autoriteit en macht heeft verkregen. Ten tweede maakte Mu’awiyah en zijn medewerkers gebruik van alle mogelijke middelen om gezin van de profeet Mohammed (vzmh) en de sjia aan de kant te zetten en zo dus de naam van Imam Ali (as) en zijn familie te vernietigen. Bovendien wilde Mu’awiyah de pilaren van de khalifaat van zijn zoon versterken. Yazid werd vanwege zijn gebrek aan principes en aarzelen verzet door een grote groep moslims. Daarom besloot Mu’awiyah om tegen al het verzet strenge maatregelen te ondernemen. Door al het geweld was Imam Husain (as) genoodzaakt om iedere vorm van mentale en geestelijke pijn en ellende door Mu’awiyah en zijn supporters te tolereren totdat midden jaar 60 AH Mu’awiyah stierf en zijn zoon Yazid zijn plaats had overgenomen.

Het betalen van Bay’ah ( een bijdrage om je loyaliteit te tonen) was een oud Arabische gewoonte wat werd geïnd voor belangrijke zaken zoals voor het Konings –en gouverneurschap werd geïnd. Degenen waarover werd geregeerd, met name de bekende onder hen, steunden en gehoorzaamden de koning. Als er onenigheid ontstond nadat het volk de koning trouw zweerde werd als schande en oneer gezien. Het was alsof een overeenkomst net is afgesloten en meteen daarna nietig werd verklaard. Bovendien werd dit als een ernstige misdaad gezien. Als voorbeeld van de Heilige Profeet (vzmh) en zijn Ahlalbayt (as) geloofde men dat men gezag verkrijgt wanneer iets uit vrije wil gebeurt en niet door geweld.

Mu’awiyah vroeg de bekenden onder de mensen om hun steun ook aan Yazid te geven. Dit verzoek had hij niet bij Imam Husain (as) ingediend. Hij had bij zijn laatste wilsbeschikking Yazid speciaal verzocht dat als Imam Husain (as) weigerde om hem te steunen om het niet naar voren te brengen en stil te zwijgen. Yazid kende de consequenties als hij het naar voren zou brengen, maar dankzij zijn egoïsme en roekeloosheid verwaarloosde hij het advies van zijn vader en onmiddellijk na zijn dood beval hij de gouverneur van Medina om Imam Husain (as) te dwingen hem te steunen of zijn hoofd naar Damascus te brengen.

Nadat de gouverneur van Medina Imam Husain (as) over het bevel had geïnformeerd, vroeg Imam Husain (as) om een nacht uitstel om er over na te denken en ging gedurende de nacht met zijn familie op weg naar Mekka. Hij zocht zijn toevlucht bij de allerheiligste plaatst waar in de islam als de officiële toevluchtsoord wordt gezien. Deze gebeurtenis vond nabij het einde van de maand Rajab en het begin van de maand Sha’ban in het jaar 60 na Hijrah plaatst. Ruim 4 maanden verbleef Imam Husain (as) in Mekka, bij het toevluchtsoord. Dit nieuws verspreidde zich over de hele islamitische wereld. Aan de ene kant waren de mensen die moe waren van de ongerechtigheden van Mu’awiyah en nog meer ontevreden waren toen Yazid het kalifaatschap op zich had genomen, kwamen mensen overeen metde Imam en toonden sympathie voor hem. Aan de andere kant stroomden een heleboel brieven, voornamelijk van Irak en in het bijzonder de stad Kufa waarin stond vermeld dat de Imam naar Irak moest gaan en akkoord moest geven om de leiding van de bevolking over te nemen met als doet het begin van een opstand tegen onrechtvaardigheid en ongerechtigheid te overwinnen. Uiteraard is een dergelijke situatie desastreus voor Yazid.

Het verblijf van Imam Husain (as) in mekka zette zich voort totdat het tijd was voor de bedevaart. Moslims van over de hele wereld stroomden in groepen in Mekka om de rituelen van de hadj te verrichten. De Imam ontdekte dat een aantal van de volgeling van Yazid Mekka hebben betreden met als doel om de Imam tijdens de rituelen van de hadj te doden. De vijanden droegen onder hun speciale bedevaart kleding (ihram) iets met zich. De Imam verkortte de rituelen en besloot om te vertrekken. Te midden van de enorme menigte mensen stond hij op en hield een korte toespraak dat hij naar Irak zou gaan. In deze korte toespraak gaf hij aan dat hij gemarteld zou worden en vroeg de moslims hem te helpen bij het bereiken van het doel dat hij in zicht had door hen levens op het pad van Allah (swt) op te offeren. De volgende dag ging hij met zijn familie en een aantal metgezellen op weg naar Irak.

Imam Husain (as) was besloten om niet trouw te zijn aan Yazid alhoewel hij heel goed wist dat hij gedood zou worden. Hij was zich ervan bewust dat zijn dood onvermijdelijk was in het gezicht van de indrukwekkende militaire macht van de Omayyaaden, dat ondersteund werd door alle corruptie in bepaalde sectoren, spirituele weigering en gebrek aan wilskracht onder het volk, met name in Irak.

Een aantal goede mensen van Mekka die het pad van Imam Husain (as) volgden waarschuwden hem van het gevaar van de zet die hij aan het maken was. Hij antwoordde dat hij weigerde om trouw te zijn aan Yazid en een overheid van onrecht en tirannie te steunen. Hij voegde eraan toe dat hij ongeacht zijn beslissing wordt vermoord.

Hij verliet Mekka om het respect van het huis van Allah (swt) te behouden en dit respect niet te verwaarlozen doordat er daar bloed zal vergoten worden. Gedurende de reis richting Kufa waar ze overigens nog een aantal dagen nog op reis zouden zijn, ontving Imam Husain (as) nieuws dat de volgelingen van Yazid de vertegenwoordiger van Imam Husain (as) om hadden gebracht. Die vertegenwoordiger was een vastbesloten aanhanger die goed bekend was in Kufa.

Zijn voeten waren vastgebonden en werd door de straten gesleept. De stad werd goed onder toezicht gehouden en talloze vijandelijke soldaten waren op de Imam aan het wachten. Er was geen oplossing dan zijn reis voort te zetten en de dood te aanschouwen.

Hier uitte de Imam zijn definitieve voornemens om verder te gaan en gemarteld te worden, zodoende zette hij zijn reis voort.

 

Het slachtveld van Karbala

Ongeveer zeventig kilometer van Kufa, in een woestijn genaamd Karbala, werd de Imam samen met zijn reisgenoten door het leger van Yazid omringd. Voor acht dagen bleven ze op die plek waarbij de cirkel om hun heen werd verkleind en het aantal vijanden toenam. De Imam werd samen met zijn gezin en een aantal metgezellen door een leger bestaande uit dertigduizend soldaten omringd. Gedurende deze dagen versterkte de imam zijn positie en maakte de laatste selectie van zijn metgezellen. In de nacht riep hij zijn metgezellen bijeen en hield hij een korte toespraak waar hij aangaf dat er op de dood en het martelaarschap niets op hun te wachten stond.

Hij voegde eraan toe dat aangezien de vijand zich alleen om een persoon zorgen maakte hij hen allemaal bevrijdt van al hun verplichtingen, zodat iedereen die wil ontsnappen in duisternis kon ontsnappen om zichzelf in veiligheid te brengen.

Vervolgens beval hij dat de lichten werden gedoofd en de meeste metgezellen die met hem waren om hen eigen voordeel uit te halen waren verdwenen. Slechts een aantal van hen die van de waarheid hielden, zijn helpers en aantal van de Banu Hashim bleven over.

De Imam testte nogmaals degenen die overbleven. Hij sprak zijn metgezellen, de Hashimi familieleden en benadrukte dat de vijand alleen achter hem aan was. Ze konden allemaal profiteren van de duisternis van de nacht om van het gevaar te ontsnappen. Maar dit keer antwoordde ieder van de metgezellen op zijn eigen manier dat ze geen moment van het pad der waarheid zullen wijken waar de Imam leider van was en ze hem nooit alleen zullen laten. Ze zeiden dat ze bereid zijn het gezin van de profeet Mohammad (vzmh) tot hen laatste druppel bloed en zo lang ze een wapen kunnen vasthouden zullen verdedigen.

Op de negende dag van de maand was de laatste uitdaging voor de vijand om uit loyaliteit of oorlog te kiezen. De Imam vroeg om een nacht uitstelling om ’s nachts zijn gebeden te verrichten en was vastbesloten om de volgende dag het slagveld te betreden.

 

Ashura

Op Ashura (de tiende dag van Muharram) stond de Imam met zijn kleine groep volgelingen in een linie tegenover de vijand. Zijn volgelingen vochten van ’s morgens vroeg tot hun laatste adem. Imam Husain (as), de jonge Hashimi’s en de metgezellen waren allen gemarteld. Onder de doden waren er twee kinderen van Imam Husain (as), die nog maar dertien en elf jaar oud waren, een vijfjarig kind en een baby van Imam Husain (as).

Nadat de strijd was beëindigd plunderde het leger van de vijand de tenten en verbrandde ze. Ze onthoofden de lichamen van de gemartelde personen en lieten de lichamen liggen zonder ze te begraven. Vervolgens namen ze de familieleden van de Imam Husain (as), bestaande uit hulpeloze meisjes en vrouwen en de hoofden van de gemartelde personen mee naar Kufa. Onder de gevangenen waren er drie mannen; een twintigjarige zoon van Imam Husain (as) genaamd Imam Sajjad (as) die erg ziek was en niet in staat was te bewegen, zijn vierjarige zoon Imam Baqir (as) die de vijfde Imam werd en tot slot Hasan Muthanna (as), de zoon van Imam Hasan (as) die tijdens de strijd gewond was geraakt en tussen de doden lag. Ze vonden hem halfdood en door de tussenkomst van een van de generaals hebben ze zijn hoofd niet afgeslagen.

In plaats daarvan namen zij hem met de gevangenen mee naar Kufa en vanaf daar afgeleverd aan Yazid in Damascus. Door de gebeurtenis in Karbala, de vangst van de vrouwen, de kinderen en het gezin van de profeet Mohammad (vzmh en zijn familie (as) ) en de toespraken van de dochter van Imam Ali (as) ; Hazrate Zainab (sa) en onder de gevangenen de vierde Imam (as) waren de Umayyaaden onteerd.

Dergelijk misbruik van het gezin van de profeet (vzmh en zijn familie (as)) vernietigde de propaganda die Mu’awiya voor jaren had uitgevoerd. Deze gebeurtenis behaalde een dergelijke verhouding dat Yazid’s mannen in het openbaar verstootte en ze veroordeelde van de daden die ze hadden verricht.

De gebeurtenis van Karbala speelde een belangrijk factor in de revolutie van de Umayyaadse regering. Hoewel het effect met vertragingen verliep, heeft het tevens de afstamming van de volgelingen van Ahlalbayt versterkt. Naar aanleiding van de directe resultaten duurden de opstanden en opposities in combinatie met bloedige oorlogen ongeveer twaalf jaar. Onder degenen die beslissend dood zijn gegaan voor de Imam waren niet in staat om straf of wraak te ontlopen. Ieder die nauwkeurig de geschiedenis bestudeert van het leven van Imam Husain (as) en Yazid, de omstandigheden die heersten op dat moment en dit hoofdstuk analyseert betreft de Islamitische geschiedenis, zal geen twijfel over hebben dat in zulke omstandigheden er geen andere keuze voor de Imam zou geweest zijn, dan alleen te worden gedood. Het trouw hebben aan Yazid zou betekenen dat de Islam publiekelijk wordt misprijst, iets wat niet mogelijk was bij de Imam. Yazid toonde niet alleen geen respect voor de Islam en haar bevelen, maar demonstreerde ook brutaal in het openbaar en betreedde de basis en zijn wetten onder de voet. Degenen die vóór hem die zelfs een verzet hadden onder religieuze bevelen, deden dit altijd onder het mom van religie en hadden tenminste nog formeel respect voor het religie. Ze waren trots om een metgezel van de Heilige Profeet (vzmh) te mogen zijn en andere religieuze figuren waarin mensen geloofden. Hieruit kan niet worden geconcludeerd dat de claim van sommige verklaarders van deze gebeurtenissen niet juist is als er wordt beweerd dat de twee broers, Hasan en Husain (as), twee verschillende ondervindingen hadden. Dat de een voor de weg van vrede koos en de ander voor oorlog. Aldus dat de broer vrede maakte met Mu’awiyah, hoewel hij een leger had van veertigduizend en de ander broer naar de oorlog tegen Yazid ging met een leger van veertig. Want wij zien dat deze zelfde Imam Husain (as), die weigerde trouw te betalen aan Yazid voor een dag, tien jaar lang leefde onder het bewind van Mu’awiyah. Op dezelfde wijze als zijn broer die ook tien jaar lang was doorstaan onder Mu’awiyah zonder zich te hebben verzet tegen hem.

Waarlijk, als Imam Hasan of Husain (as) tegen Mu’awiyah vochten, zouden ze worden gedood zonder profijt achter te laten voor de Islam. Hun dood zou geen invloed gehad hebben alvorens de rechtvaardige verschijnen beleid van Mu’awiyah. Een competent politicus benadrukte dat hij een metgezel was van de Heilige Profeet (vzmh), de ”schrijver van de openbaring”, en de ”oom van de gelovigen” en elk hinderlaag mogelijk gebruikte om een religieuze vermomming te behouden zoor zijn heerschappij. Bovendien, stelde hij het toneel op met zijn vermogen om zijn verlangens te bereiken en had het kunnen hebben dat zij door hun eigen mensen zouden worden vermoord. Vervolgens uitgegaan van een rouw toestand en wilde wraak op hun bloed, net zoals hij trachtte indruk te wekken dat hij wraak nam op de derde khalief.

 

Bron: Ziaraat.org

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.