Biografie Imam al Baqir (as)

0

Naam: Mohammed
Titel: Al-Baqir
Agnomen: Abul-Jafar
Vader: Imam Sajjad (as)
Moeder: Fatima
Geboortedag: 1e Shaban 57 AH (Arabische kalender maanden)
Geboorteplaats: Medina
Leiderschap periode: 19 jaar
Levensjaren: 57 jaar
Overleden: 7e van Zilhajjah 114 AH (Arabische kalender maanden)
Begraafplaats: Jannatul Baqih in Medina, Saoedi Arabië.


 In de naam van Allah, de Barmhartige de Genadevolle.

 

Geboorte van de Imam (as)

 

Imam Mohammed al Baqir (a.s.) is geboren op een maandag, de 1e dag van de maand Rajab in het jaar 57 na Hijra. Hij is geboren in de stad Medina. Zijn grootvader is Imam al Hussain (a.s.), waar hij 4 jaar mee heeft geleefd. Zijn vader was Imam al Sajjad (a.s.), de zoon van Al Hussain, beter bekend als Imam Zain ul Abedeen. De moeder van Mohammed al Baqir heet Fatima, zij is de dochter van de tweede Imam, Imam al Hassan (as). Mohammed al Baqir’s bijnaam is Abu Ja’far de eerste (al awal) en zijn titel is al Baqir.

Al Baqir betekent de verspreider van kennis. Deze bijnaam heeft hij te danken aan zijn hoge kennis op meerdere gebieden zoals wetenschap, filosofie, de Koran en religie.

De eerste persoon die hem deze titel heeft gegeven is de Profeet Mohammad (s). Hij zei in zijn tijd tegen Jabar ibn Abdullah al Ansari (r.a.): “O Jabir! U zult met een man leven die dezelfde naam heeft als ik, hij zal de kennis openbreken en verspreiden. Indien jij op die dag getuige bent van hem, geef hem liefde.”
Jaber ibn Abdullah al Ansari vroeg aan RasulAllah (s): “O Profeet, waar zal hij van afstammen?”

De Profeet (s) zei: “Hij zal afstammen van Hussain.”

Jaber ibn Abdullah al Ansari was erg oud en zat vlak bij de moskee van Medina en schreeuwde: “Waar is Al Baqir, de bron der wetenschap?!” Imam Mohammed al Baqir kwam naar hem toe en Jaber ibn Abdullah al Ansari wenste hem vervolgens de vrede toe. (1)
[Kitab Al Irshad (The Book of Guidance), Sheikh al Mufid, deel 2, p. 159]

 De Imam in Karbala

De Imam was ongeveer 4 jaar oud toen de Slag bij Karbala plaatsvond. Hij leed ook onder de harteloze gevangenschap samen met de familie van de Profeet (s). Na een jaar gevangenschap in Damascus keerde hij terug naar Medina in 62 AH.

De kennis van de Imam

De Imam overtrof de rest van zijn broers door zijn uitstekende deugden, grote kennis en leiderschap. Hij was de meest gerenommeerde onder hen, gewaardeerd door zowel de shi’itische als de niet-shi’itische gemeenschap. Geen van de zonen van Al Hassan en Al Hussain toonden dezelfde bekwaamheid die de Imam had over kennis in religie, tradities, de sunnah, de leer van de Koran, het leven van de Profeet (s) en de literaire technieken. De metgezellen van de Profeet (s), de vooraanstaande leden van de nieuwe generatie en de leiders van de Islamitische juristen meldden de belangrijkste aspecten van de Islam onder zijn gezag. Door zijn uitstekende kennis werd hij een wegwijzer van kennis voor zijn familie.
Al Qurazi zei over de Imam:
“O u die de kennis openbreekt en het ter beschikking stelt aan de vrome mensen en de beste van degenen die proberen de roep tot de Verhevene te beantwoorden.”

Malik bin S’yan al Juhni zei vol lof over de Imam: “Toen de mensen kennis van de Koran zochten, vertrouwde Quraish op hem (Imam Al Baqir).”
[Kitab Al Irshad, Sheikh al Mufid, p. 393]

Ibn Hajar al-Haytami, een beroemde geleerde die behoorde tot de Soennitische leerschool zei: “Imam Muhammed al-Baqir heeft de geheimen van de kennis en wijsheid onthuld en ontvouwde de principes van spirituele en religieuze leiding. Niemand kan zijn verheven karakter, zijn door God geschonken kennis, zijn goddelijk begaafde wijsheid en zijn plicht en dankbaarheid jegens het verspreiden van kennis ontkennen. Hij was een heilige en zeer getalenteerde spiritueel leider en om deze redenen werd hij in de volksmond ‘al Baqir’ genoemd, wat ‘de verspreider van kennis’ betekent. Met een goedaardig hart, vlekkeloos karakter, heilige ziel en edele aard, besteedde de Imam al zijn tijd aan onderwerping aan Allah (en het bepleiten van de leer van de Heilige Profeet en zijn nakomelingen). Het is buiten de macht van een mens om te omvatten wat voor diepe indruk van kennis en leiding de Imam heeft achtergelaten in de harten van de gelovigen.
[as-Sawa’iqu ‘I-muhriqah, p. 120]

Imam Mohammed al Baqir had in zijn tijd van leiderschap de meeste kennis van de hele mensheid.
“Allah zal degenen die geloven en degenen aan wie hoge kennis is gegeven in verschillende rangen verheffen.”
-[De Heilige Koran 58:11]

Dit is een van de redenen waarom wij Mohammed al Baqir volgen, hij heeft de meeste kennis van de mensen in die tijd.

Er zijn vele overleveringen van de leerlingen van Imam Mohammed al Baqir over zijn kennis. Zo zegt Yahya ibn abdulhamied:
“Imam Mohammed al Baqir behoort echt tot de mensen der kennis (ahluldhikr ), Imam Mohammed al Baqir is de grootste geleerde.” (2)

Wanneer de Imam aan het bidden was, kwamen mensen vaak (na het bidden) met vragen en bleef hij uren lang met hen om hun vragen te beantwoorden.

Een keer vroeg een jongeman aan Imam Mohammed al Baqir: “Oh Imam, wat is het ergste van alle zondes?”
De Imam antwoorde: “Het consumeren van alcohol.”
De jonge man vroeg: “Waarom?”
De Imam antwoorde: “Omdat alcohol tot overspel en moord leidt, het zorgt voor onnodige doodzonden en zware overtredingen tegen Allah (s.w.t.).”

De Imam deed vrijwilligerswerk voor Allah (s.w.t.). Hij werkte op zijn grond om groente te kweken. Imam al Baqir gaf altijd kleding en eten aan de armen van de stad Medina. Zo zegt Imam Mohammed al Baqir: “Het helpen van vrienden en verwanten is de pracht van het leven.”

Imamat (leiderschap) van al Baqir

Imam al Baqir groeide op in het huis van de Familie van de Profeet (s). Zijn grootvader Imam Hussain en zijn vader Imam al Sajjad voedden hem op met een nobel karakter. Zij leerden hem de weg van het goede en de manier van leiding die zij ook bezaten. Zij leerden al Baqir uitstekende manieren en duidelijke doelen om als voorbeeld te dienen voor zijn gemeenschap.
Imam Hussain zorgde voor het opleiden van zijn kleinzoon. Hij schonk hem stralen van zijn eigen ziel die de horizon van deze wereld zouden verlichten. Historici overleveren dat Imam Hussain, al Baqir op zijn schoot nam hem kuste en tegen hem zei: “Voorwaar, de Boodschapper van Allah (s) stuurt U zijn groeten.”
[Tarikh Dimashq, vol.51, p.38. Siyar Alam al-Nubala, vol.4, p.241.]

De periode van Imamat van Imam Al Baqir viel samen met de heerschappij van de Ummayad khalief Suleyman, Umar ibn Abdul Aziz, Yazid II en Hisham. Net als zijn vader, hield de Imam zich rustig op politiek gebied en onthield zich van het openbaar maken van zijn eis.

Imam Al Baqir was de eerste die de wettelijke leerschool van de Ahlalbayt (a.s.) tot stand heeft gebracht. De Imam leerde zijn volgelingen de kennis van fiqh, waarop zij de vergaarde kennis op hun beurt weer doorgaven aan anderen. Dit geeft aan dat tot de tijd van de Imam er nauwelijks verschil was in jurisprudentie tussen de shia van Medina, Kufa en andere plekken.

Khalief Abdul Malik heeft het muntsysteem in de Islamitische staten ingevoerd. Imam Al Baqir adviseerde om Islamitische inscripties op de munten te laten graveren. Dit verzoek werd geaccepteerd en dus werden de eerste Islamitische munten gemaakt. De gouden munt was de dinar, de zilveren munt was de dirham en de koperen munt werd fals genoemd.

Imam Al Baqir impliceerde en benadrukte de leer van de Imamat in het shi’isme. Tevens introduceerde hij het gebruik van taqiyyah. Dit gebruik werd pas een officieel onderdeel van het geloof nadat zijn zoon, Imam Al Sadiq (a.s.), het compleet had gemaakt.

Martelaarschap van de Imam

Imam Al Baqir had zijn onsterfelijke boodschap doorgegeven aan zijn volgelingen. Hij verspreidde zijn kennis en de Islamitische manieren en bezigheden onder de mensen. De Imam voelde zijn eind naderen. Hij haastte zich naar zijn tante, Fatima bint al Hussain (a.s.). Hij vertelde haar dat hij de leeftijd had bereikt van 58 jaar. Fatima begreep wat de Imam bedoelde. Haar hart vulde zich met verdriet over haar neef. Hij was het resterende lid van de familie die door de zwaarden van haat en agressie waren vermoord. Zijn vader, Imam Sajjad en zijn grootvader Imam Hassan overleden ook op deze leeftijd. Imam Al Baqir voelde dat ook zijn einde was gekomen.
[Tadhkirat al-Khawa`s, p.350. In Kashf al-Ghumma, vol. 2, p.322]

Imam Al Baqir stierf geen natuurlijke dood maar werd vergiftigd. De meest aanneembare schuldige persoon die achter deze gruwelijke daad zou zitten is Hisham bin Al Hakam. Hij droeg veel haat en jaloezie jegens de familie van de Profeet (s). Zijn ziel was gevuld met afgunst en wrok. Imam Al Baqir had invloed op de positie van deze tiran. De kennis en excellente eigenschappen van de Imam waren zeer bekend onder de mensen. Er werd veel over de Imam gepraat, over zijn talenten en kunde. Hisham wilde van de Imam afkomen door hem te vermoorden. De Imam had Hisham ook verslagen in discussies over het onderwerp Imamat. Tevens was de Imam discussies aangegaan met Christelijke geleerden. Ook deze discussies had hij gewonnen. Het Syrische volk was in rep en roer over de overwinningen van de Imam.

Imam Al Baqir wees zijn zoon Jafar Al Sadiq aan als zijn opvolger en Imam na hem. Hij maakte duidelijk aan zijn volgers dat het hun verplichting was de Imam na hem op te volgen en te gehoorzamen. Imam Al Sadiq was de pionier van cultuur en wetenschap in de Islam. Net als zijn vader beschikte hij over grote kennis op meerdere gebieden.

Abu al Sabah al Kinani overleverde: ‘Imam Al Baqir keek naar zijn zoon (Jafar Al Sadiq) en zei tegen ons: “Zien jullie deze man? Hij is een van degenen over wie Allah (s.w.t.) in Zijn Heilige Koran heeft gezegd:

“Maar Wij wensten hun die onderdrukt werden in het land een gunst te bewijzen, hen tot voorgangers te maken, hen tot erfgenamen te maken” 
-[Heilige Koran 28:5]

[Usu`l al-Ka`fi, vol.1, p.306.]

Wanneer Jafar Al Sadiq zou komen, zei Imam Al Baqir: “Hier is de beste der creaties.”
[Usul al-Kafi, vol. 1, p. 306]

De Imam gaf nog de laatste adviezen aan zijn zoon, een aantal van deze adviezen waren als volgt:

Hij zei: “Jafar, ik geef mijn testamentaire adviezen aan jou om mijn volgelingen juist te behandelen. ” Imam Al Sadiq antwoordde: “Moge ik mezelf opofferen voor u, ik zal ze zo kenbaar maken met het geloof, dat elk van hen in het land niet voor advies zal hoeven te vragen.”
De Imam beval zijn zoon om geld aan hen te besteden zo nodig, en voor hen en hun zaken te zorgen om hun leven te wijden aan het opdoen van kennis, zijn tradities op te nemen en zijn wetenschappen en moraal te verspreiden onder het volk.
[Usul al-Kafi, vol. 1, p. 306]

De Imam beval zijn zoon om hem te wikkelen in zijn mantel waarin hij zijn gebeden uitvoerde.
[Safwat al-Safwa, vol. 2, p. 63. Ibn al-Wadi, Tarikh, vol. 1, p. 184. Abi al-Fida`, Tarikh, vol. 1, p. 214. Ibn al-Jawzi, al-Muntazam, vol. 7]

Wat betreft de laatste woorden van de Imam voor zijn testament, overleverde Imam Al Sadiq:

‘Toen mijn vader de dood nabij was, zei hij tegen mij: “Haal getuigen voor mij.”
Ik riep vier mannen van Quraish, onder wie Nafi, de verzorger van Abd Allah bin Umar. Imam Al Baqir vertelde hen: “Schrijf deze getuigenis, die ik zal nalaten, zoals Jakob deed voor zijn zonen. Mijn zonen, Allah heeft deze religie voor jullie gekozen, dus sterf niet anders dan als Moslims.”

Hij beval zijn zoon om hem te wikkelen in zijn mantel waarin hij zijn vrijdaggebeden uitvoerde, om zijn tulband op te zetten, om een vierkant graf te maken en het de hoogte van vier vingers boven de grond te verhogen en om zijn armoedige kleding van hem weg te nemen op zijn begrafenis.

Toen zei hij tegen de getuigen: “Ga weg, moge Allah genade met jullie hebben.”

Imam Al Sadiq vroeg Imam Al Baqir nadat de getuigen waren weggegaan: “Waarom was het noodzakelijk om getuigen bij uw laatste wil te hebben?”

Imam Al Baqir antwoordde: “Mijn zoon, ik wil niet dat mensen later zeggen dat er geen getuigenis bij mijn laatste wil werd gemaakt, ik wil dat je het bewijs hebt.”
[Usul al-Kafi, vol. 1, p. 307]

Na het martelaarschap van Imam Al Baqir waren de harten van de moslims gevuld met verdriet. Imam Jafar Al Sadiq werd gecondoleerd met het verlies van zijn vader. Voor hem was nu de taak om de leer van zijn grootvader de Profeet (s) voort te zetten en zijn volgelingen te blijven leiden op het pad van de Ahlalbayt.

Imam Mohammed al Baqir is op maandag, de 7e van de maand Dhul-Hajjah in het jaar 116 na Hijra overleden door vergiftiging. Hij werd vergiftigd door Hisham ibn Abdul Malek. Imam Mohammed al Baqir is begraven in Medina.

 

 

 

Share.

About Author

Ahlalbayt4iedereen

Wij zijn tot uw dienst! Deel deze informatie a.u.b. met uw vrienden en familie. Heeft u een vraag, opmerking of een klacht? Stuur ons via de contactformulier een email. Wij zullen het snel beantwoorden, Dank U!

Comments are closed.